اصلاح با گرافن اکسید: رئولوژی و مقاومت در برابر شیارشدگی قیر پیش و پس از پیرشدگی

اصلاح با گرافن اکسید: رئولوژی و مقاومت در برابر شیارشدگی قیر پیش و پس از پیرشدگی

مهرآذین نیک سرشت1 ایمان آژئیده2 ملیکا اسحاقی3

1) مدیر تحقیق و توسعه، شرکت پالایش نفت جنت، سمنان، ایران
2) مدیر فنی، شرکت پالایش نفت جنت، سمنان، ایران-
3) کارشناس تحقیق و توسعه، شرکت پالایش نفت جنت، سمنان، ایران-

کد IOI مقاله : ACDK-ACZFKH
محل انتشار : چهارمین کنفرانس مهندسی عمران، معماری و شهرسازی(4cau.ir)
چکیده :
    در طول سال‌های گذشته، با توسعه روش‌های مختلف و اعمال اصلاحات در اجزای اصلی مخلوط آسفالتی، مقاومت اجزای تشکیل‌دهنده آن در برابر آسیب‌های ناشی از بارهای محیطی و ترافیکی افزایش یافته است. خستگی، خزش و فرسایش ناشی از عوامل مخرب محیطی، از جمله مهم‌ترین عوامل تخریب و کاهش عملکرد مخلوط‌های آسفالتی به شمار می‌روند. به‌منظور افزایش مقاومت مخلوط آسفالتی، اصلاح قیر با استفاده از افزودنی‌هایی نظیر خرده‌لاستیک، گوگرد، کربن، الیاف و پلیمرهای طبیعی و مصنوعی مورد توجه قرار گرفته است. در سال‌های اخیر، علاقه‌مندی به فناوری نانو به‌طور چشمگیری افزایش یافته است و کاربردهای بالقوه نانومواد در صنایع مختلف، از جمله صنعت آسفالت، مورد توجه پژوهشگران قرار گرفته است. اکسید گرافن (GO) اخیراً به‌عنوان یک نانوماده امیدبخش برای بهبود عملکرد قیر آسفالتی مطرح شده است؛ چراکه از خواص مطلوبی برخوردار بوده و قابلیت پراکندگی مناسبی در ماتریس‌های مختلف دارد. در این پژوهش، نانوذرات اکسید گرافن در مقادیر 1، 2 و 3 درصد وزنی نسبت به قیر، به قیر با درجه عملکردی PG 64-22 به‌عنوان ماده نانواصلاح‌کننده افزوده شدند. سپس به‌منظور ارزیابی تأثیر این اصلاح‌کننده بر خواص قیر، آزمایش‌های عملکردی شامل درجه نفوذ، ویسکوزیته چرخشی و مدول پیچیده بر روی نمونه‌های قیر شاهد و اصلاح‌شده انجام گرفت. نتایج حاصل از تحلیل‌های انجام‌شده پیش و پس از پیرشدگی نشان داد که افزودن نانوذرات اکسید گرافن موجب بهبود مقاومت نمونه‌ها در برابر شیارشدگی شده و عملکرد قیر را در دماهای بالا افزایش می‌دهد.

کلمات کلیدی : قیر گرافن اکسید مدول مختلط پارامتر شیارشدگی