نوجوانان و چالشهای خودآسیبی: چگونه آموزش شفقت به خود میتواند به بهبود وضعیت روانی و عاطفی آنها کمک کند و مانع از خودآسیبی و افکار خودکشی شود؟
نوجوانان و چالشهای خودآسیبی: چگونه آموزش شفقت به خود میتواند به بهبود وضعیت روانی و عاطفی آنها کمک کند و مانع از خودآسیبی و افکار خودکشی شود؟
عصمت سرلک1
1) کارشناسی ارشد روانشناسی عمومی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد محلات، استان مرکزی، ایران. (مدرس دانشگاه علمی-کاربردی)
کد IOI مقاله
:
AZAF-AZKBDF
محل انتشار :
سومین کنفرانس بین المللی پژوهش در حسابداری، مدیریت، اقتصاد و علوم انسانی(meaconf.com/3rd)
چکیده :
نوجوانی دوره ای است که با تغییرات روانی، عاطفی و اجتماعی قابل توجهی مشخص می شود که در طی آن جوانان به ویژه در برابر چالش های بهداشت روانی مانند افسردگی، اضطراب و خودآزاری آسیب پذیر هستند. خودآزاری که به عنوان عمل عمدی آسیب رساندن به خود تعریف می شود، اغلب به عنوان یک مکانیسم مقابله ای ناسازگار برای مدیریت پریشانی عاطفی شدید استفاده می شود. این رفتار به طور نگران کننده ای در میان نوجوانان شایع است، مطالعات نشان می دهد که بخش قابل توجهی از جوانان در مقطعی دست به خودآزاری می زنند. علاوه بر این، خودآزاری ارتباط نزدیکی با افکار خودکشی دارد که یک نگرانی جدی برای سلامت عمومی است. شفقت به خود، یک مفهوم روانشناختی که توسط دکتر کریستین نف توسعه یافته است، به عنوان ابزاری قدرتمند برای رسیدگی به خودآزاری و جلوگیری از افکار خودکشی در نوجوانان پدیدار شده است. شفقت به خود به جای توسل به انتقاد شدید از خود، شامل رفتار با مهربانی و درک خود در مواقع دشواری است. از سه جزء اصلی تشکیل شده است: مهربانی با خود، انسانیت مشترک و ذهن آگاهی. تحقیقات نشان داده است که افرادی که شفقت به خود را تمرین می کنند، برای کنترل استرس و دردهای عاطفی مجهزتر هستند و احتمال آسیب رساندن به خود و رفتارهای خودکشی را کاهش می دهند. این مقاله به بررسی نقش شفقت به خود در بهبود سلامت روانی و عاطفی نوجوانان و پیشگیری از خودآزاری و افکار خودکشی میپردازد. با تعریف خودآزاری و بررسی شیوع، عوامل خطر و پیامدهای آن در بین نوجوانان آغاز می شود. این مقاله سپس به مفهوم شفقت به خود می پردازد و تأثیر مثبت آن بر سلامت روان و پتانسیل آن برای کاهش آسیب به خود و افکار خودکشی را برجسته می کند. راهبردهایی برای آموزش شفقت به خود به نوجوانان مورد بحث قرار میگیرد، از جمله تمرینهای ذهنآگاهی، یادداشتهای روزانه دلسوزانه با خود و گفتگوی مثبت با خود. این مقاله بر اهمیت ادغام شفقت به خود در مداخلات درمانی مانند رفتار درمانی شناختی (CBT)، رفتار درمانی دیالکتیکی (DBT) و درمان متمرکز بر شفقت (CFT) تاکید می کند. همچنین نقش والدین، مدارس و سازمان های اجتماعی را در پرورش شفقت به خود در میان نوجوانان برجسته می کند. برنامههای مبتنی بر مدرسه، گروههای حمایت از همسالان، و منابع آنلاین بهعنوان روشهای مؤثر برای ارتقای شفقت به خود و انعطافپذیری عاطفی در جوانان شناسایی شدهاند. تمرکز اصلی مقاله اهمیت مداخله زودهنگام در پیشگیری از افکار خودکشی است. با آموزش شفقت به خود از سنین پایین، نوجوانان می توانند مکانیسم های مقابله سالم و مهارت های تنظیم هیجانی را توسعه دهند. مدارس با گنجاندن آموزش شفقت به خود در برنامههای آموزش بهداشت روان و ایجاد محیطهای حمایتی برای دانشآموزان، نقش مهمی در این فرآیند ایفا میکنند.
کلمات کلیدی : خودآزاری شفقت به خود نوجوانان بهزیستی عاطفی افکار خودکشی