اثر مصرف مکملهای آنتیاکسیدانی بر شاخصهای استرس اکسیداتیو و ریکاوری در ورزشکاران حرفهای
اثر مصرف مکملهای آنتیاکسیدانی بر شاخصهای استرس اکسیداتیو و ریکاوری در ورزشکاران حرفهای
شیوا رضائی میرقائد1
1) کارشناسی ارشد تغذیه و فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه الزهرا، استان تهران، ایران.
کد IOI مقاله
:
AZEK-AACACG
محل انتشار :
چهارمین کنفرانس بین المللی پژوهش ها و دستاوردهای نو در علوم، مهندسی و فناوری های نوین(setbconf.com)
چکیده :
مکملهای آنتیاکسیدانی به دلیل پتانسیلشان در کاهش استرس اکسیداتیو و بهبود ریکاوری در ورزشکاران حرفهای، به موضوعی حیاتی در تغذیه ورزشی تبدیل شدهاند. استرس اکسیداتیو در طول فعالیت بدنی شدید در نتیجه تولید بیش از حد گونههای فعال اکسیژن (ROS) رخ میدهد که میتواند عملکرد عضلات را مختل کند، التهاب را افزایش دهد و بر عملکرد و ریکاوری ورزشی تأثیر منفی بگذارد. آنتیاکسیدانها، از طریق خواص خنثیکننده ROS خود، برای کاهش این اثرات و افزایش فرآیندهای ریکاوری، تئوریزه شدهاند. با این حال، بحثهای مداومی در مورد اثربخشی، ایمنی و تأثیر آنها بر سازگاریهای تمرینی وجود دارد. هدف از این مقاله، بررسی جامع نقش مکملهای آنتیاکسیدانی در کاهش استرس اکسیداتیو و تأثیر آنها بر شاخصهای ریکاوری در ورزشکاران حرفهای است. چندین نشانگر آسیب اکسیداتیو، ریکاوری عضلات و التهاب، در کنار بینشهایی در مورد مکانیسمهای بیوشیمیایی آنتیاکسیدانها، تشریح شدهاند. عواملی مانند دوز مکمل، زمانبندی و ملاحظات خاص ورزشکار، با توجه به تأثیر مستقیم آنها بر نتایج، مورد بحث قرار گرفتهاند. این مقاله همچنین به نگرانیهایی مبنی بر اینکه استفاده بیش از حد آنتیاکسیدان ممکن است سازگاریهای فیزیولوژیکی با تمرین را کند کند، میپردازد، زیرا ROS مولکولهای سیگنالدهنده ضروری برای بیوژنز میتوکندری و فرآیندهای مرتبط با استقامت هستند. با ارزیابی متون موجود، از جمله بررسیهای سیستماتیک و مطالعات تجربی، این بحث با هدف روشن کردن تعادل بهینه بین تولید ROS و مداخله آنتیاکسیدانی برای ورزشکاران حرفهای انجام شده است. یافتههای مطالعات به دلیل تفاوت در روشها، انواع آنتیاکسیدانها، پروتکلهای مکملسازی و پاسخهای فردی، بسیار متفاوت است. در حالی که مکملهای آنتیاکسیدانی پتانسیل کاهش استرس اکسیداتیو و پشتیبانی از ریکاوری را نشان میدهند، اثرات طولانیمدت آنها بر عملکرد و سلامت ورزشی همچنان بینتیجه است. علاوه بر این، این مقاله بر اهمیت ادغام غذاهای غنی از آنتیاکسیدان طبیعی با استراتژیهای مکملسازی برای بهینهسازی سلامت و عملکرد تأکید میکند. نقش آنتیاکسیدانها در تعدیل التهاب پس از ورزش و به حداقل رساندن درد عضلانی با شروع تأخیری (DOMS) نیز در این مطالعه بررسی شده است و بینشهای عملی برای بهبود ریکاوری ارائه میدهد. توجه ویژهای به چگونگی تأثیر شدت ورزش بر استرس اکسیداتیو شده است که مکملسازی را به ویژه برای ورزشکاران استقامتی مرتبط میکند. علاوه بر این، این مقاله بر نیاز به رویکردهای شخصیسازی شده، با در نظر گرفتن برنامه تمرینی هر ورزشکار، سطح استرس اکسیداتیو و عادات غذایی برای اجرای مؤثر استراتژیهای آنتیاکسیدانی تأکید میکند. در نهایت، این مقاله زمینههای کلیدی برای تحقیقات آینده، از جمله تأثیرات طولانیمدت مکملسازی و تعاملات بالقوه با سایر مداخلات متمرکز بر ریکاوری را تشریح میکند.
کلمات کلیدی : مکمل آنتیاکسیدانی استرس اکسیداتیو شاخصهای ریکاوری ورزشکاران حرفهای تغذیه ورزشی