استفاده از تکنیک های ترکیبی در آموزش تاریخ

حسین اکبرنژاد دموچالی¹ زهرا سادات ملکی²

1) دانشجوی کارشناسی مهندسی مکانیک دانشگاه آزاد اسلامی واحد لاهیجان - ایران
2) دانشجوی مدیریت بازرگانی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران جنوب - ایران

کد IOI مقاله : AZEK-AZFKBA
محل انتشار : چهارمین کنفرانس بین المللی پژوهش ها و دستاوردهای نو در علوم، مهندسی و فناوری های نوین(setbconf.com)
چکیده :
    واقعیت ترکیبی به عنوان یکی از فناوری های نوین در حوزه آموزش، پتانسیل بالایی برای تحول در روش های تدریس و یادگیری به ویژه در زمینه تاریخ دارد. این فناوری با ترکیب دنیای مجازی، امکان ایجاد تجربیات یادگیری غنی، تعاملی و شخصی را فراهم می کند. در این مقاله ابتدا می توان مبانی نظری مربوط به واقعیت آمیخته و نظریه های یادگیری مرتبط مانند سازه انگاری، یادگیری تجربی، یادگیری موقعیتی، نظریه بار شناختی و یادگیری اجتماعی را بررسی کرد. سپس کاربردهای مختلف واقعیت ترکیبی در آموزش تاریخ مورد بررسی قرار می‌گیرد که شامل گشت‌های مجازی در مکان‌های تاریخی، شبیه‌سازی رویدادهای تاریخی، ایجاد تعاملی و چندرسانه‌ای و بازسازی مجازی آثار باستانی می‌شود. همچنین نقش واقعیت ترکیبی در بهبود تعامل معلم و دانش آموز، با تاکید بر ارتباطات هوشمند و شخصی سازی شده در کلاس های تاریخ، استفاده از ربات ها و شخصیت های مجازی برای تدریس، بازخورد فوری و مستمر به دانش آموزان و تسهیل مشارکت و همکاری در زمینه های تاریخی تحلیل می شود. پروژه ها همچنین تأثیر واقعیت ترکیبی بر افزایش درک و علاقه دانش‌آموزان به تاریخ، بهبود روش‌های تدریس و یادگیری، افزایش دقت اطلاعات تاریخی و بهینه‌سازی زمان تدریس و یادگیری مورد بحث قرار گرفته است. علیرغم مزایای فراوان، چالش ها و موانع زیادی در استفاده از واقعیت های ترکیبی وجود دارد، مانند مشکلات فنی و زیرساختی، مقاومت فرهنگی و پذیرش معلمان، مسائل اخلاقی و حریم خصوصی و هزینه ها و منابع مالی. در مرحله پایانی، نتیجه‌گیری کلی از یافته‌های پژوهش ارائه می‌شود و پیشنهادهایی برای تحقیقات آتی و توصیه‌های کاربردی برای سیاست‌گذاران مدرسه و آموزشی ارائه می‌شود.

کلمات کلیدی : واقعیت ترکیبی آموزش تاریخ فناوری های آموزشی تعامل معلم و دانش آموز یادگیری تعاملی شبیه سازی تاریخی