بررسي رابطه بين هوش معنوي با سازگاري شغلي پرستاران شهرستان گنبدكاووس – اردیبهشت ماه 1396

بررسي رابطه بين هوش معنوي با سازگاري شغلي پرستاران شهرستان گنبدكاووس – اردیبهشت ماه 1396

بهزاد خرمالی1 مرضیه راشکی2 جمیله طالبی3

1) کارشناس ارشد روانشناسی
2) کارشناس ارشد روانشناسی
3) کارشناس روانشناسی بالینی

کد IOI مقاله : XADZ-BKBFK
محل انتشار : دومین کنفرانس بین المللی پژوهش های نوین در مدیریت و علوم انسانی(mphconf.com)
چکیده :
    اين تحقيق با هدف بررسي رابطه بين هوش معنوي با سازگاري شغلي پرستاران شهرستان گنبدكاووس طراحي و اجرا شد. جامعه آماري تحقيق 760 نفر از پرستاران شاغل در بيمارستان‌هاي شهرستان گنبدكاووس بودند كه حجم نمونه از طريق جدول گرجسي و مورگان 260 نفر تعيين گرديد. داده‌ها با استفاده از از پرسشنامه‌هاي خودگزارشي هوش معنوي كينگ(2008)، خودكارآمدي شرر و همكاران(1982) و سازگاري شغلي ديويس(1991) جمع‌آوري گرديد و سپس با استفاده از ضريب همبستگي پيرسون و رگرسيون چند متغيره تحليل شدند. همبستگي پيرسون نشان مي‌دهد كه بين مولفه هاي هوش معنوي و سازگاري شغلي از ديدگاه آماري همبستگي مثبت معني‌دار (001/0< p و 203/0= r) وجود دارد به عبارت ديگر با افزايش هوش معنوي، سازگاري شغلي نيز افزايش مي‌يابد و بالعكس همچنین بين مؤلفه‌هاي هوش معنوي با سازگاري شغلي از ديدگاه آماري همبستگي مثبت معني‌داري (006/0< p و 169/0= r آگاهي متعالي/ 001/0< p و 280/0= r تفكر انتقادي/ 001/0< p و 254/0= r معناداري شخصي/ 001/0< p و 324/0= r توسعه سطح هوشياري) وجود دارد به عبارت ديگر با افزايش مؤلفه‌هاي هوش معنوي، سازگاري شغلي نيز افزايش مي‌يابد و بالعكس.

کلمات کلیدی : هوش معنوی سازگاری شغلی پرستاران