امکان استفاده از اجزای واحدهای اراضی در برآورد میزان فرسایش خاک (مطالعه موردی، حوزه¬آبخیز فاز دو شهری مشهد، استان خراسان، ایران)

امکان استفاده از اجزای واحدهای اراضی در برآورد میزان فرسایش خاک (مطالعه موردی، حوزه¬آبخیز فاز دو شهری مشهد، استان خراسان، ایران)

مریم پورکریمی دریاکناری1 شهلا محمودی2 محمدحسن مسیح آبادی3 ابراهیم پذیرا4 ابوالفضل معینی5

1) دانشجوی دکتری خاکشناسی گرایش پیدایش، رده بندی و ارزیابی خاک. دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم تحقیقات تهران
2) هیئت علمی دانشگاه تهران، دانشکده علوم خاک
3) هیئت علمی مؤسسه خاک و آب تهران
4) هیئت علمی و مدیرگروه تخصصی خاکشناسی (ارشد و دکتری)- دانشگاه آزاد اسلامی واحدعلوم و تحقیقات تهران
5) هیئت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحدعلوم و تحقیقات تهران

کد IOI مقاله : XAEK-CCEDH
محل انتشار : کنفرانس ملی پیشرفت های اخیر در مهندسی و علوم نوین(desconf.com)
چکیده :
    رشد روزافزون جمعیت، عدم تعادل دام و مرتع، بوته کنی مراتع و جنگل¬ها، روش¬های غیر اصولی بهره برداری از اراضی جنگلی، مرتعی و کشاورزی و ... از موضوعاتی است که امروزه در بسیاری از کشورهای در حال توسعه سبب پیامدهای زیست محیطی، اقتصادی و اجتماعی منفی و جبران ناپذیری شده است. محدوده مطالعاتی مشهد- چناران مهم¬ترین و بزرگ¬ترین دشت زیر حوضه كشف رود به وسعت 223989.7 هكتار می باشد. در این تحقیق علاوه بر زیر حوزه ها، نقش اجزاء واحدهای اراضی در برآورد فرسایش و رسوب مورد بررسی و قرار گرفت. برای برآورد رسوب و فرسایش از دو مدل MPSIAC و گاوریلویچ (EPM) استفاده شد. مقدار رسوب برآورد شده در ایستگاه های رسوب سنجی 2.74 تن در هکتار در سال و مقادیر برآورد شده رسوب با مدل MPSIAC، 1.56 تن در هکتار در سال و با مدل EPM، 5.73 تن در هکتار در سال در واحد کاری زیرحوزه ها است. در اجزاء واحد اراضی خصوصیاتی همچون برون زدگی سنگی و ویژگی های جزئی بیشتری در واحدهای کاری مورد توجه می توانند قرار گیرند که در زیرحوزه ها بررسی نمی شوند این عوامل در مدیریت کاربری اراضی و اقدامات لازم برای پیشگیری از فرسایش اهمیت دارند.

کلمات کلیدی : اجزاء واحد اراضی رسوب روش گاوریلوویچ (epm) رسوب mpsiac