بررسی مفهوم تابآوری شهری در مدیریت بحران
بررسی مفهوم تابآوری شهری در مدیریت بحران
امیررضا رضایی گرگانی1 عباس عطار2 وحید عطایی3 سعید عطایی4
1) دانشجوی کارشناسی ارشد برنامهریزی شهری، مؤسسه آموزش عالی خاوران
2) کارشناس ارشد شهرسازی، دانشگاه آزاد، واحد قزوین
3) کارشناس ارشد حقوق و کارشناس ارشد جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشگاه آزاد، واحد بویین زهرا
4) کارشناس ارشد حقوق و کارشناس ارشد جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشگاه آزاد، واحد ساوه
کد IOI مقاله
:
XBDG-DDEFZ
محل انتشار :
ششمین کنگره سالانه عمران، معماری و توسعه شهری(6icsau.ir)
چکیده :
کشور ایران از نظر شرایط جرافیایی و سوانح طبیعی آسیبپذیری بسیار زیادی دارد. با توجه به تمرکز جمعیتی، اقتصادی، زیرساختهای شهری و... در شهرها، محافظت از شهرها دربرابر مخاطرات و پاسخ مناسب به آنها حائز اهمیت است. تجارب گذشته در سوانح طبیعی که در کشور اتفاق افتاده است نشان می دهد که خسارتهای جانی و مالی زیادی وارد شده است. بنابراین نیاز به راهکاری است تا ضمن پاسخگویی مناسب، بتوان به راحتی بحران به وجود آمده را مدیریت کرد. در این راستا تابآوری راهکاری است تا بتوان به وسیله آن تعادل و سازگاری را برقرار کرد و در صورت وقوع بحران، بازگشت سریع به وضعیت عادی یا پیش از بحران رسید. به همین جهت در مقاله حاضر به بررسی مفهوم تابآوری شهری در مدیریت بحران پرداخته شده است. همچنین ضمن بیان مفهوم تابآوری، اصول و مراحل زمانی آن، شهرها و جوامع و شهرهای تابآور و همچنین ویژگی آنها مورد بررسی قرار گرفته است.
کلمات کلیدی : تابآوری مدیریت بحران تابآوری شهری سوانح طبیعی