آنالیز معکوس بادگیرهای آب انبارهای ایران برای دستیابی به نوآوری هایی در معماری پایدار
آنالیز معکوس بادگیرهای آب انبارهای ایران برای دستیابی به نوآوری هایی در معماری پایدار
محمد حسین هاشمیان1
1) کارشناس معماری دانشگاه آزاد واحد پرند
کد IOI مقاله
:
XBEH-DDDHD
محل انتشار :
ششمین کنفرانس بین المللی مهندسی عمران، معماری و محیط زیست - استکهلم(6iccae.com)
چکیده :
معماران ایران به دلیل موقعیت های خاص جغرافیایی و اقلیمی، با در نظر گرفتن عواملی از قبیل اقتصاد، عدم وابستگی و .... توانسته اند با به کار بردن اصول کارکردی، اصول معماری بومی خویش و بهره گیری از انرژی های طبیعی مانند باد، آب، و خورشید و .... به صرفه جویی در مصرف انرژی دست یابند. عواملی از قبیل کمبود رود خانه ها و چشمه های پر آب دایمی و پایین بودن سطح آبهای زیرزمینی، و وجود حرارت زیاد و خشک بودن محیط در کویر، باعث ارزش آب شده است. معماران ایرانی با شناخت کامل از اصول معماری بومی خود شروع به ایجاد سیستم های انتقال آب با خصوصیات ویژه کردند. گذشتگان ما برای این مناطق، سیستم انتقال آب از زیر زمین را با مسائل هیدرولیکی خاص بوجود آورده اند و پس از انتقال آب به محل بهره وری، آب شرب را در آب انبارها( Ab-Anbar) نگهداری میکردند.. یکی از شهرهایی که دارای تعداد زیادی آب انبار بوده شهر یزد است. این آب انبار ها از اجزای متفاوتی ساخته شده اند که یکی از آنها بادگیر( wind-catchers) است. تنوع آب انبارها به صورتی است که تعداد بادگیرهای آنها متفاوت بوده و داری یک نظم خاصی در چیدمان آنها نسبت به گنبد آب انبار میباشند. در این تحقیق با بررسی این مسئله به صورت آنالیز معکوس بادگیر های آب انبارها و همچنین فرضیات اولیه پی به این مطلب برده شد که معماران گذشته برای بهره وری بیشتر از انرژی پایدار باد( به صورتی که یک چرخه بادی مصنوعی برای جریان هوا ایجاد میکردند) و همچنین جلوگیری بیشتر از گندیده شدن آب از این نوع چیدمان خاص استفاده مینمودند. در جلوتر این ایده را برای استفاده بهتر از انرژی های پایدار به عنوان یک الگو معرفی نموده ایم.
کلمات کلیدی : بادگیر آب انبار انرژی پایدار انرژی باد نوآوری