روش های درون یابی در تحلیل فضایی ریسک لرزه خیزی مطالعه موردی زلزله: شعاع 50 کیلومتری شهر سرپل ذهاب ، استان کرمانشاه

روش های درون یابی در تحلیل فضایی ریسک لرزه خیزی مطالعه موردی زلزله: شعاع 50 کیلومتری شهر سرپل ذهاب ، استان کرمانشاه

شیوا مرادی1 هادی فدایی2 امین عبدالعلی پور3 صادق عطاالهی4

1) دانشجوی کارشناسی ارشد سیستم اطلاعات جغرافیایی و سنجش از دور گرایش مطالعات آب و خاک، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکز-
2) استادیار گروه جغرافیا، دانشگاه علوم انتظامی امین، تهران، ایران -
3) دانش آموخته گروه ژئومورفولوژی، دانشگاه تربیت مدرس تهران ، ایران-amin74abdolalipour@ gmail.com
4) دانشجوی کارشناسی ارشد سیستم اطلاعات جغرافیایی و سنجش از دور گرایش مطالعات آب و خاک، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکز-

کد IOI مقاله : XCCE-EFFEG
محل انتشار : دومین کنگره بین المللی مهندسی، فناوری و نوآوری(eticong.com/2nd)
چکیده :
    زلزله یکی از مخاطرات طبیعی است که پیش بینی زمان رخداد آن غیرممکن است. درون یابی یکی از راه هایی است که با کمک آن می توان مناطق خطر برای رخداد زلزله را پیش بینی کرد. روش های درون یابی کمک می کند تا نقاطی که مجهول اند به لحاظ مقدار ریشتر زلزله ، مقدار عددی داشته باشند، که شامل IDW و Spline و Kriging می باشد که پیش بینی آنها بر اساس میزان RMSE است. نتایج نشان داد روش کریجینگ با کمترین مقدار RMSE بهترین روش برای تحلیل مکانی از ریسک لرزه خیزی زلزله در منطقه ای که زلزله رخ داده است. RMSEبرای روش های درون یابی: IDW= 0/665, Spline =0/649, Kriging =0/647/ بود.نقشه جمعیت نشان داد که حدود 20.5% از جمعیت ساکن در منطقه در زون گسلی هستند. نتایج حاصل از روش های درون یابی مشابه با گزارش های منطقه ای زلزله بود. نقاط کانونی زمین لرزه نزدیک گسل های منطقه بوده و این نتیجه نشان می دهد که زمین لرزه های اخیر با گسل ها رابطه معنی داری دارند. رخداد زلزله ی 7.3 ریشتر و پس لرزه های بزرگتر از 6 ریشتر دلیل اصلی برای تغییر تقویم زلزله در این منطقه شد .

کلمات کلیدی : درونیابی کرمانشاه زلزله ریسک فضایی سرپل ذهاب