بررسی داروسانی و سدخونی مغزی در بیماری آلزایمر

محمدخدایارنژاد¹ زهرا زاغری²

1) دانشجوی پزشکی تهران
2) دکتری تخصصی فیزیولوژی

کد IOI مقاله : XCZE-EDBHF
محل انتشار : سومین کنگره بین المللی علوم، مهندسی و تکنولوژی - هامبورگ(germanconf.com)
چکیده :
    بیماری آلزایمر یک اختلال عصبی مزمن است که با تجمع پروتئین آمیلوئید بتا و نوروفیبریلاری تانگل های درون سلولی در مغز همراه است.درمان غیر پزشکی عمدتاً با هدف بهبود کیفیت زندگی یا حفظ توانایی های شناختی و فعالیت روزانه بیماران انجام می شود. تاکنون ، شش داروی تجویز شده توسط سازمان غذا و دارو برای درمان آلزایمر وجود دارد. با این حال، این داروها فقط می توانند علائم بیماری را به طور موقت تسکین دهند و هیچ یک از آنها توانایی درمان یا توقف پیشرفت بیماری را اثبات نکرده اند داروها همیشه با عوارض جانبی مانند تهوع، اسهال و استفراغ همراه هستند.یافتن درمان مؤثر برای بیماری آلزایمر یک چالش بزرگ در علوم دارویی است. در این بررسی خلاصه دانش فعلی مربوط به پاتوفیزیولوژی بیماری آلزایمر را بررسی کردیم. سپس ،خصوصیات ساختاری و بیولوژیکی سد خونی-مغزی را مرور کردیم. امیدوار کننده ترین سیستم های دارویی ارائه شده در سال های اخیر را توصیف کردیم. اینها شامل نانوذرات پلیمری ، لیپوزومها ، نانوذرات فلزی و سیکلودکسترین ها است. به طور کلی ، هدف ما ارائه ایده ها و سرنخ هایی برای طراحی سیستم های مؤثر انتقال دارو برای نفوذ به سد خونی مغزی برای درمان بیماری آلزایمر است.

کلمات کلیدی : دارورسانی در سد خون و مغز سیستم عصبی مرکزی نانومواد بیماری آلزایمر