تصویرسازی و نشانه های معنوی آن در معماری اسلامی ایرانی
تصویرسازی و نشانه های معنوی آن در معماری اسلامی ایرانی
محمدعلی بنی اسدی1 جواد مزنگی2
1) هیئت علمی پردیس هنرهای زیبا، دانشگاه تهران، ایران -
2) دانشجوی دکتری مطالعات هنر، دانشگاه فرهنگ سنت پترزبورگ، روسیه -
کد IOI مقاله
:
XDCB-FDHKD
محل انتشار :
هفتمین کنگره سالانه بین المللی عمران، معماری و توسعه شهری(7icsau.com)
چکیده :
پس از ظهور اسلام، هنر در سرزمین هایی که این آیین مقدس را پذیرفتند، لباسی از معنویت بر تن کرد و هنرمندان سرزمین های اسلامی در آثار خود صفات و وحدانیت خداوند را به نمایش گذاشتند. تواضع انسانی در برابر عظمت ذات خداوندی و بیان یگانگی خداوند از ویژگی های مهم این هنر بشمار می روند. معماری اسلامی به عنوان یکی از شاخه های اساسی و مهم هنری در ساخت و ایجاد اماکن مقدس، بقاع و مساجد نقش بی بدیلی در تجلی یگانگی خداوند بر عهده داشته است. سایر هنرها، از جمله هنر تصویرسازی و تصویرگری با شکل خاص خود در اسلام که همانا گریز از تصویرسازی مستقیم خداوند است، آثاری ارزشمند و موفق را در طول قرن ها برجای گذاشته است. تصویرها و تزیینات در هنر ایرانی، اسلامی، در دامن هنر معماری همواره کوشیده اند بدون تصویرسازی انسانی و با استفاده از نقوش گیاهی و شکوفه ها بهشت موعود و زیبایی های آن را متجلی ساخته و صفات الهی را به نمایش بگذارند. این مقاله می کوشد با معرفی تصویرسازی اسلامی و نشانه های معنوی آن به شکل خلاصه ارتباط آن را با معماری اسلامی بیان کند.
کلمات کلیدی : تصویرسازی اسلامی معماری اسلامی تصویرسازی در معماری هنر اسلامی گرافیک