تحلیل عددی اثر اندرکنش خاک و سازه بر فاصله بین ساختمان های مجاور

تحلیل عددی اثر اندرکنش خاک و سازه بر فاصله بین ساختمان های مجاور

سید جواد وزیری1 عاطفه سلیمانی2 حامد حسنی3 هاشم جهانگیر4 دنیس کنتونی5

1) دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی زلزله، گروه مهندسی عمران، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران-
2) دانشجوی دکتری مهندسی سازه، دانشگاه شهید باهنر کرمان،
3) کارشناسی ارشد گروه مهندسی سازه، دانشگاه بیرجند، بیرجند، ایران -
4) استادیار، گروه مهندسی عمران، دانشگاه بیرجند، بیرجند، ایران -
5) دانشیار، گروه مهندسی عمران، دانشکده مهندسی، دانشگاه پلوپونز، GR-26334 پاتراس، یونان -

کد IOI مقاله : XECZ-GFKEK
محل انتشار : دومین کنفرانس بین المللی معماری، عمران،شهرسازی،محیط زیست و افق های هنر اسلامی در بیانیه گام دوم انقلاب(2icacu.ir)
چکیده :
    ساختمان‌های مجاور با فاصله‌های کافی در هنگام زلزله آسیب‌های سازه‌ای و غیرسازه‌ای را متحمل می‌شوند که در نظر گرفتن فاصله جدایی بین سازه‌های مجاور بسیار مهم است. در هنگام زلزله، یک درز انبساط جابجایی جانبی ساختمان های مجاور را ندارد که کافی نیست. طبق آیین نامه ایمن لرزه نگاری، فواصل جداسازی باید برای جلوگیری از کوبیدن زلزله کافی باشد. این مطالعه در نظر دارد تعیین کند که چگونه برهمکنش خاک و سازه بر فاصله جداسازی مورد نیاز بین سازه‌های مجاور تأثیر می‌گذارد. برای دستیابی به این هدف، سوابق مختلف زلزله بر روی یک قاب فولادی 10 طبقه در شرایط اندرکنش پایه ثابت و برهمکنش سازه-خاک اعمال شد و جابجایی‌های سقف متناظر آن با تحلیل‌های تاریخچه زمانی دینامیکی بررسی شد. نتایج نشان داد که در نظر گرفتن اندرکنش خاک و سازه باعث افزایش حداکثر جابجایی سقف می شود که می تواند از محدودیت آیین نامه طراحی در مورد فاصله مجاز تفکیک بین ساختمان های مجاور فراتر رود.

کلمات کلیدی : اندرکنش خاک سازه اثر ضربه فاصله جداسازی مجاز تحلیل تاریخچه زمانی غیرخطی