یک چارچوب مفهومی برای ارزیابی تاب آوری در شهرهای شکننده

یک چارچوب مفهومی برای ارزیابی تاب آوری در شهرهای شکننده

رحیم سیاهی1

1) کارشناسی ارشد جغرافیا و برنامه ریزی شهری، شهرداری تبریز، ایران

کد IOI مقاله : XECZ-GKBGD
محل انتشار : دومین کنفرانس بین المللی معماری، عمران،شهرسازی،محیط زیست و افق های هنر اسلامی در بیانیه گام دوم انقلاب(2icacu.ir)
چکیده :
    پایداری در مورد قرار دادن راه حل هایی است که نتایج مثبتی را به همراه داشته باشد. انعطاف‌پذیری در مورد قرار دادن راه‌حل‌هایی است که در برابر عدم قطعیت‌های آینده مقاوم هستند. امروز سرمایه گذاری های بزرگی انجام می شود تا شهرهای ما پایدارتر شوند. موفقیت این سرمایه گذاری ها به انعطاف پذیری آنها و چگونگی توسعه آینده بستگی دارد. با این حال، پیش‌بینی آینده پیچیده است – شاید تنها قطعیت این باشد که تغییری رخ خواهد داد و ما باید یاد بگیریم که در محدودیت‌های منابع سیاره‌مان زندگی کنیم. کسانی که در توسعه و بازآفرینی شهری دخیل هستند، از طریق واکنش خود به عوامل تأثیرگذار مانند تغییرات آب و هوا، رشد جمعیت، اقتصاد جهانی و مقررات برنامه ریزی، بر انعطاف پذیری و پایداری شهرهای ما تأثیر خواهند گذاشت. از آنجایی که انواع خطرات شهرها را تهدید می کند، بنابراین، برنامه ریزی برای تاب آوری در مواجهه با بلایای شهری مهم است. تاب‌آوری به طور گسترده به عنوان یک اصل کلیدی برای چارچوب‌بندی مجدد سیاست‌های شهری تعبیر می‌شود، که راه را برای استراتژی‌های شهری که قادر به مقابله بهتر با چالش‌های معاصر هستند، هموار می‌کند. این مقاله یک چارچوب مفهومی را معرفی می‌کند که شکنندگی و انعطاف‌پذیری را در سطح شهر مفهوم‌سازی می‌کند.

کلمات کلیدی : تاب آوری عوامل تاب آوری عوامل شکننده شهر تاب آور شهرهای شکننده