بررسی نقش منابع انرژی های تجدید پذیر در توسعه پایدار

امیر میدانی¹

1) فارغ التحصیل کارشناسی برق گرایش قدرت، دانشگاه صنعتی امیرکبیر، ایران -

کد IOI مقاله : XEEB-HZFKF
محل انتشار : دومین کنفرانس بین المللی پژوهش ها و دستاوردهای نو در علوم، مهندسی و فناوری های نوین(setbconf.com/2nd)
چکیده :
    منابع انرژی های تجدید ناپذیر با سرعت فوق العاده ای مصرف میشوند. . از مزاياي کاربرد انرژي تجدپذیر ميتوان به افزايش امنيت عرضه انرژي ، کاهش ميزان گرمايش جهاني، تحريك رشد اقتصادي، ايجاد اشتغال، افزايش ميزان درآمد سرانه، افزايش عدالت اجتماعي و حفاظت محيط زيست در تمام زمينه ها اشاره کرد. مهمترین مشخصه این منابع انرژی سازگاری با محيط زیست میباشد. پایداری ریشه درسه چيزدارد، طبيعت،اخلاق،سنت ومسائل اقتصاد . اولين مفهوم پایداری؛ اصول پایدار حفاظت ونگهداری همساز با طبيعت است. دومين مفهوم پایداری ؛ منطقه گرایی و بوم گرایی است یا مفهومی است که نشان می دهد افراد در مجموعه هایی هستند که تكنولوژی آینده ساز و آینده نگر باید براساس الگو های بومی و منطقه ای عمل کند. انرژی تجديدپذیر از طريق تاثير در توسعه انساني و بهرره وري اقتصادي،رابطه مستقيمي با توسعه پايدار دارد. منابع انرژی تجديدپذير باعث فراهم شدن فرصت هايي در زمينه امنيت انرژی ،توسعه اجتماعي و اقتصادي،دسترسي به انرژی ، کاهش تغييرات آب و هوايي و کاهش اثرات زيست محيطي و سلامت ميشود. بنابراين، ايجاد تحول در ساختار نظام سياست گذاري و اجرايي در بخش انرژي هاي تجديدپذير به منظور توسعه پایدار، امري است ضروري که نميتوان از آن چشم پوشي نمود. با کاربرد انرژی های نو و توسعه پایدار در ساختمان و هماهنگ سازی معماری با اقليم می توان در مصرف انرژی صرفه جویی کرد و نيز از آلودگی محيط زیست جلوگيری نمود. و اگر در کنار اینها، از معماری پایدار که خود معماری ای است خود کفا که با مشارکت و توجه به هویت ملی -فرهنگی شكل ميگيرد و با کاهش دادن مصرف آنچه طبيعت قادر به باز سازی و احيا ء آن نيست و حفظ و بهره برداری درست از آنچه طبيعت به عنوان منبع انرژی و مواد در اختيار نهاده و هماهنگ شدن با بستر کلبدی و طبيعی و انسانی خود، در چرخه هستی و خلقات معنا یابد.

کلمات کلیدی : انرژی تجدید پذیر توسعه پایدار انرژی خورشیدی انرژی های نو بهینه سازی مصرف انرژی