کنترل و بهبود فرسایش خاک در مناطق ساحلی با استفاده از TOPSIS (مطالعه موردی مازندران)

کنترل و بهبود فرسایش خاک در مناطق ساحلی با استفاده از TOPSIS (مطالعه موردی مازندران)

سبحان حیدریان1 قربانعلی دزواره2

1) دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی عمران-مدیریت ساخت، دانشگاه مهر البرز، تهران، ایران
2) دکترای مهندسی عمران-محیط زیست، عضو هیئت علمی دانشگاه و معاونت پژوهشکده محیط زیست،دانشگاه تربیت مدرس،تهران،ایران

کد IOI مقاله : XGFC-HHKDC
محل انتشار : هشتمین کنفرانس بین المللی پژوهش در علوم و مهندسی و پنجمین کنگره بین المللی عمران، معماری و شهرسازی آسیا(8icrsie.com)
چکیده :
    یکی از پدیده های اصلی تخریب خاک، فرسایش است. که تهدیدی بزرگ برای حفظ محیط زیست و پایداری اکوسیستم است. پیامدهای استخراج خاک مانعی برای کشورهای در حال توسعه است. فرسایش خاک می تواند تاثیر زیادی بر تولید محصولات کشاورزی، کیفیت منابع آب و اکوسیستم داشته باشد و روش های حفاظت از خاک علاوه بر کاهش فرسایش خاک، میزان آب و رطوبت خاک را نیز حفظ می کند. مناطق ساحلی دارای آب و هوای خاصی بوده و بیشتر در معرض فرسایش هستند، بنابراین بررسی عوامل موثر بر فرسایش خاک در نواحی ساحلی و ارائه راهکارهای مدیریتی برای عوامل برتر فرسایش خاک ضروری است. هدف از این تحقیق کنترل و بهبود فرسایش خاک در استان مازندران با استفاده از تکنیک تاپسیس می باشد. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و به روش آمیخته برای جمع آوری اطلاعات انجام شده است. همچنین با بررسی های میدانی و مصاحبه با کارشناسان این حوزه ده خطر فرسایش خاک در استان مازندران شناسایی شد. با رتبه بندی عوامل با استفاده از تکنیک TOPSIS در شاخص های شدت اثر و احتمال وقوع، نتایج نشان داد که فرسایش در اراضی منابع طبیعی، فرسایش ساحلی، فرسایش آبی، فرسایش توسط اراضی کشاورزی و فرسایش کرانه دارای امتیازهای 1، 0.73، 0.7، به ترتیب. 0.43، 0.42 در تکنیک TOPSIS به دست آمد و سپس راه حل هایی برای پنج خطر برتر به منظور کاهش فرسایش خاک در استان مازندران ارائه شد. انتظار می رود نتایج این تحقیق برای مدیران بخش آب و خاک و کشاورزی به منظور اتخاذ راهکارهای مناسب برای رفع مشکلات ناشی از فرسایش خاک مفید باشد.

کلمات کلیدی : فرسایش خاک محیط زیست پایداری تاپسیس مازندران مناطق ساحلی