بررسی شیوع مقاومت آنتی‌بیوتیکی، ژن‌های ESBL، اینتگرون‌ها، گروه‌های فیلوژنتیک و پروفایل‌های MLVA پاتوتیپ‌های اشرشیاکلی جدا شده از بیماران مبتلا به اسهال و حیوانات مزرعه در جنوب شرق ایران

بررسی شیوع مقاومت آنتی‌بیوتیکی، ژن‌های ESBL، اینتگرون‌ها، گروه‌های فیلوژنتیک و پروفایل‌های MLVA پاتوتیپ‌های اشرشیاکلی جدا شده از بیماران مبتلا به اسهال و حیوانات مزرعه در جنوب شرق ایران

روح الله تقدسی1 سید محمد قربانی دازمیری2 فاطمه سادات ابوالحسنی3 گلسار نیازی4 فرزانه ملک پور5 زهرا بهادری6 فاطمه فتح آبادی7

1) گروه میکروب شناسی و ویروس شناسی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی کرمان، کرمان، ایران
2) دانشکده علوم زیستی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد ساری، ساری، ایران
3) گروه میکروبیولوژی، دانشکده علوم زیستی، دانشگاه الزهرا، تهران، ایران
4) گروه میکروبیولوژی، دانشکده علوم و فناوری های همگرا، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
5) گروه میکروبیولوژی پزشکی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد، شهرکرد، ایران
6) گروه زیست شناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد مشهد، مشهد، ایران
7) گروه سیستم بیولوژی و علوم زیستی، دانشکده زیست شناسی سلولی و مولکولی، دانشگاه تورین، تورین، ایتالیا

کد IOI مقاله : XGZK-KZFFC
محل انتشار : هفتمین کنفرانس بین المللی پژوهش های کاربردی در علوم و مهندسی(7carse.com)
چکیده :
    هدف از این مطالعه بررسی شیوع، مقاومت آنتی بیوتیکی، وجود انتگرون های کلاس 1 و 2، ژن های بتالاکتامازهای طیف گسترده (ESBL)، گروه فیلوژنتیک و روابط اپیدمیولوژیک پاتوتیپ های EPEC، ETEC و EHEC جدا شده از بیماران مبتلا به اسهال و حیوانات مزرعه در جنوب شرق ایران. در مجموع 671 E. coli (DEC) از نمونه مدفوع 395 بیمار مبتلا به اسهال و 276 گاو و بز مزرعه جمع آوری شد. حضور EPEC، ETEC و EHEC با استفاده از پرایمرهای Multiplex-PCR شناسایی شد که ژن‌های shiga toXin (stx)، intimin (eae)، باندل تشکیل پیلی (bfp) و انتروتوکسین (lt و st) را هدف قرار دادند. بیشترین نسبت بیماران (64 درصد) کودکان زیر 15-1 سال بودند (05/0 ≤ p). در بین نمونه های جدا شده، EPEC غیر معمول در 26 بیمار و 14 نمونه مدفوع حیوانی تشخیص داده شد، در حالی که EPEC معمولی در 2 گاو مشاهده شد. ایزوله های ETEC در مدفوع 13 بیمار و 4 EHEC در 3 بز و یک گاو شناسایی شد. ایزوله ها از نظر حساسیت به 14 آنتی بیوتیک بررسی شدند. 50% (13=n) از EPEC و 61.5% (8=n) از ETEC مقاومت چند دارویی (MDR) را نشان دادند و یک EPEC به‌طور گسترده به دارو مقاوم بود (XDR). در مقابل، ایزوله های EHEC به اکثر عوامل ضد میکروبی حساس بودند. نمونه های جدا شده MDR برای ژن‌های blaTEM و blaCTX-M ESBL مثبت بودند و اینتگرون‌های کلاس 1 را حمل می‌کردند. مطالعه بیشتر در مورد تشکیل بیوفیلم نشان داد که از هر 4 ایزوله EHEC، 3 نمونه دارای بیوفیلم قوی بودند، در حالی که پاتوتیپ های دیگر دارای فعالیت بیوفیلمی متوسط، ضعیف یا بدون فعالیت بودند. اکثر نمونه های EPEC متعلق به گروه فیلوژنتیک B1 بودند، همه به جز یک ETEC به ترتیب به عنوان گروه فیلوژنتیک A و دو EHEC متعلق به فیلوگروه D بودند. تجزیه و تحلیل تکرار پشت سر هم متغیر چند جایگاهی (MLVA) 22 الگوی مجزا را نشان داد. در نتیجه، داده های MLVA تنوع کلونال بالایی را نشان داد. وجود EHEC در منشاء حیوانی باعث نگرانی بهداشت عمومی در این منطقه می شود.

کلمات کلیدی : مقاومت آنتی بیوتیکی ژن esbl اشریشیا کلی