بررسی تأثیر غلظت اولیه آلودگی بر غشای جاذب پلی پیرول به منظور حذف فلز نیکل

بررسی تأثیر غلظت اولیه آلودگی بر غشای جاذب پلی پیرول به منظور حذف فلز نیکل

سیده مهکامه شریفی قادیکلائی1

1) کارشناسی ارشد مهندسی شیمی گرایش جداسازی

کد IOI مقاله : XKBA-AAAECF
محل انتشار : سومین کنفرانس بین المللی پیشرفت های اخیر در مهندسی، نوآوری و تکنولوژی - بلژیک(eitconf.com/3rd)
چکیده :
    امروزه یکی از متداول ترین روش ها برای حذف فلزات سنگین در صنعت از محلول‌های آبی، استفاده از غشا است. در این تحقیق، از یک جاذب به نام پیرول برای افزایش کارایی غشای پلی‌اترسلفون در حذف یون‌های فلزی نیکل از آب بهره‌گیری شده است. نکته‌ی قابل توجه در این تحقیق، روش سنتز غشای پلی‌اترسلفون است که به صورت پلیمریزاسیون سطحی انجام می‌شود. این تحقیق در شرایط pH خنثی و در دمای محیط در سیستم ناپیوسته با میزان آلودگی‌های اولیه متفاوت انجام شده است. ساختار شیمیایی این غشا با استفاده از آزمون غشاء با استفاده از آزمون زاویه تماس آبWCA)) و بررسی مورفولوژی سطح با آزمون(FESEM) شناسایی و تحلیل شده است. بنابراین، می‌توان نتیجه گرفت که پلی‌پیرول بر روی غشای خالص تشکیل شده و توانایی حذف یون‌های نیکل در محلول آبی را دارا است. هدف از این تحقیق بررسی تأثیر غلظت اولیه آلودگی بر غشای جاذب پلی‌پیرول است و همانطور که مشاهده شد، درصد حذف در این تحقیق با افزایش میزان آلودگی اولیه نیکل کاهش یافته است.

کلمات کلیدی : پلی پیرول غشای جاذب پلیمرازسیون سطحی نیکل