تأثیر تحریک الکتریکی عضلات بر تقویت عضلات و بهبودی پس از جراحی

تأثیر تحریک الکتریکی عضلات بر تقویت عضلات و بهبودی پس از جراحی

اسما رئیسی1 مهسا نصیری2 هاجر دانش3 فرهاد خسروی4

1) دانشجوی کارشناسی مهندسی پزشکی گرایش بیوالکتریک ، دانشگاه شهید اشرفی
2) دانشجوی کارشناسی مهندسی پزشکی گرایش بیوالکتریک ، دانشگاه شهید اشرفی
3) دکتری مهندسی پزشکی گرایش بیو الکتریک،دانشگاه شهید اشرفی
4) دکتری برق ،دانشگاه شهید اشرفی

کد IOI مقاله : XKBA-AAAZHE
محل انتشار : سومین کنفرانس بین المللی پیشرفت های اخیر در مهندسی، نوآوری و تکنولوژی - بلژیک(eitconf.com/3rd)
چکیده :
    تحریک الکتریکی عضلانی (EMS) به‌عنوان یک روش غیرتهاجمی و مؤثر در فرآیند تقویت عضلات و توانبخشی پس از جراحی، به‌ویژه در زمینه‌های ارتوپدی و قلبی، مورد توجه قرار گرفته است. این مطالعه مروری بر تأثیر EMS و NMES (تحریک الکتریکی عصبی-عضلانی) در بهبود عملکرد عضلانی، کاهش آتروفی و تسریع روند بهبودی پس از جراحی‌های مختلف، از جمله بازسازی رباط صلیبی قدامی (ACLR)، جراحی سنگ کلیه (PCNL)، جراحی لگن و جراحی قلبی، تمرکز دارد. نتایج نشان می‌دهد که EMS با ایجاد انقباضات عضلانی از طریق تحریک الکتریکی مستقیم، به بهبود قدرت، استقامت و عملکرد حرکتی بیماران کمک می‌کند. این روش نه‌تنها در کاهش درد و بهبود کیفیت زندگی مؤثر است، بلکه برای بیمارانی که قادر به انجام تمرینات فیزیکی نیستند، گزینه‌ای مناسب ارائه می‌دهد. ترکیب EMS با تمرینات مقاومتی نیز می‌تواند به تسریع فرآیند بهبودی و کاهش دوران نقاهت کمک کند. این روش با افزایش سطوح پروتئین‌های مرتبط با رشد عضلانی، مانند SIRT1 و NO، به بهبود عملکرد عضلانی کمک می‌کند. همچنین، NMES می‌تواند به جلوگیری از آتروفی عضلانی و کاهش ضعف عضلات در مراحل اولیه پس از جراحی کمک کند. در نهایت، این مطالعه اهمیت EMS و NMES را در بهبود توانایی‌های حرکتی و کاهش عوارض ناشی از جراحی‌ها مورد تأکید قرار داده است ومی‌تواند به عنوان منبعی ارزشمند برای پژوهشگران و متخصصان حوزه‌های پزشکی و توانبخشی مورد استفاده قرار گیرد.

کلمات کلیدی : الکترومایوستیمولیشن ems acl nmes جراحی