روش شناسی معماری بیوفیلیک
روش شناسی معماری بیوفیلیک
طناز شکرپزی خیابانی1
1) فارغ التحصیل دانشجویی کارشناسی گرایش معماریِِ، موسسه آموزش عالی رشدیه، تبریز، ایران_
کد IOI مقاله
:
XKBA-AZFBEF
محل انتشار :
سومین کنفرانس بین المللی پیشرفت های اخیر در مهندسی، نوآوری و تکنولوژی - بلژیک(eitconf.com/3rd)
چکیده :
معماری بیوفیلیک یک فلسفه طراحی است که هدف آن ایجاد ساختمان ها و فضاهایی است که با طبیعت مرتبط هستند. از عناصر طبیعی، مواد و نور برای افزایش رفاه و بهره وری ساکنان و پایداری محیط ساخته شده استفاده می کند. طراحی بیوفیلیک مبتنی بر این باور است که انسان ها تمایلی ذاتی به طبیعت دارند و با ترکیب عناصر طبیعی در محیط ساخته شده خود، می توانیم سلامت، شادی و کیفیت زندگی خود را افزایش دهیم. هدف طراحی بیوفیلیک برآوردن نیاز ذاتی ما برای ارتباط با طبیعت در محیط ساخته شده مدرن است. طراحی بیوفیلیک، که بسط تئوری بیوفیلیا است، اذعان می کند که گونه ما بیش از 99 درصد از تاریخ خود را در یک واکنش انطباقی به جهان طبیعی و نه به نیروهای خلق شده یا مصنوعی تکامل یافته است. ما از نظر بیولوژیکی تکامل یافته ایم تا با ویژگی ها و فرآیندهای طبیعی ارتباط داشته باشیم. اعتقاد بر این است که این نیاز به جای اینکه منسوخ یا بی ربط به دنیایی که دیگر وجود ندارد تلقی شود، برای سلامت جسمی و روانی افراد حیاتی باقی می ماند. شیفتگی به طبیعت را باید در بحران های زیست محیطی ناشی از انسان و جنبش های نوظهور اکولوژیکی دید. در دهه های 1980 و 1990، اصطلاح طبیعت به طور گسترده مورد بررسی قرار گرفت و با طیف متنوعی از مسائل زیست محیطی آن زمان مرتبط شد. نگرانی های جدیدی مانند تغییرات آب و هوایی، تخریب لایه اوزون و از بین رفتن تنوع زیستی، پدیدار شد و راه حل هایی برای این مسائل در چارچوب فراخوان توسعه پایدار پدیدار شد. در این مقاله، مفهوم معماری بیوفیلیک، اصول اصلی آن، نمونه هایی از بیوفیلی در معماری و مزایای طراحی بیوفیلیک را بررسی خواهیم کرد.
کلمات کلیدی : معماری بیوفیلیک محیط زیست طبیعت پایداری اهداف توسعه پایدار (sdgs) راه حل های مبتنی بر طبیعت