سنت عرفانی درمعماری ایرانی و درجات تحقق توسط هوش مصنوعی (بازگشت به خویش در طراحی عصر هوش مصنوعی)

سنت عرفانی درمعماری ایرانی و درجات تحقق توسط هوش مصنوعی (بازگشت به خویش در طراحی عصر هوش مصنوعی)

ثمینه نیک پور1

1) کارشناس ارشد معماری از دانشگاه آزاد تهران مرکزی و دانشجوی کارشناسی ارشد مرمت بناها و بافت های تاریخی دانشگاه هنر اسلامی تبریز

کد IOI مقاله : XKFA-AZFZDD
محل انتشار : دومین کنفرانس بین المللی پژوهش های کاربردی در مهندسی عمران، معماری و شهرسازی(icarcau.com/2nd)
چکیده :
    ما در عصری زندگی می کنیم که دنیای مجازی مملو از تصاویر معماری و شهرسازی است که با هوش مصنوعی ساخته شده اند و معماران جوان ایرانی هستند که رندرهای سورئال هوش مصنوعی از یک ساختمان را با استفاده از الگوهای معماری سنتی ایرانی مشاهده کنند. چه معماری پیش از اسلام و چه معماری عرفانی و نمادین پس از اسلام. ابزارها و وب‌سایت‌های هوش مصنوعی با الگوریتم‌ها و برنامه‌نویسی‌های دنیای غرب همچنان به حیات خود ادامه می‌دهند، بنابراین تفاوت آن با معنای گرایی شرقی و معنی‌داری است. این جستار سعی دارد تا در ایدئولوژی و طرز تفکر معماران سنتی ایران با تعبیر بخشی از کتاب های ارزشمندی چون حس وحدت، بعد پنهان و... با دنیای اسرارآمیز معماری، به عرفان اشاره کند. سنت در معماری ایران و در پاسخ به این پرسش های پژوهشی، آیا می توان به هوش مصنوعی نوعی جهت گیری برای سنت عرفانی در معماری ایرانی داد یا خیر؟ و درجات تحقق آن در آینده نزدیک و دور چگونه خواهد بود؟ و چگونه می توان اصالت معماری ایرانی را در طرح ها و خلاقیت های هوش مصنوعی متجلی کرد؟ این مقاله که سعی شده با پایانی باز به پایان برسد، از خواننده ی آینده می خواهد که در مورد فناوری هوش مصنوعی قضاوت تک بعدی نکند و راه حلی مناسب برای معماری آینده ایران را در امتداد معناگرایی و مفهوم گرایی اصیل در ذهن خود بپروراند. معماری ایرانی در عصر هوش مصنوعی. به عبارت دیگر، هدف این جستار، کندوکاو در اندیشه عارفان، معماران و مهندسان گذشته و به روز رسانی آن در جهت پی بردن به هویت و اصالت در عصر هوشمندسازی بناها و شهرها در ایران است.

کلمات کلیدی : معایب و مزایای هوش مصنوعی در معماری اشکال معماری ایرانی در دنیای هوش مصنوعی معماران معاصر و هوش مصنوعی نمادگرایی عرفانی در معماری آینده معماری معنایی