مدیریت ریسک در پروژه ‌های ساخت‌ و ساز با استفاده از روش‌های تحویل پروژه جایگزین

مدیریت ریسک در پروژه ‌های ساخت‌ و ساز با استفاده از روش‌های تحویل پروژه جایگزین

حسن حنیفی1

1) فارغ‌التحصیل رشته تکنولوژی مهندسی معماری، دانشکده فنی و مهندسی، گروه معماری، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد شهر قدس

کد IOI مقاله : XKFK-AZCGDC
محل انتشار : هشتمین کنفرانس بین المللی پژوهش های کاربردی در علوم و مهندسی(8carse.com)
چکیده :
    این مقاله به بررسی اجرای روش‌های تحویل پروژه جایگزین، به ویژه طراحی و ساخت (Design-Build) و مدیر ساخت در ریسک (CMAR)، در کاهش ریسک‌های مرتبط با پروژه‌های ساخت‌وساز می‌پردازد. روش‌های ساخت‌وساز سنتی مانند طراحی-مناقصه-ساخت (Design-Bid-Build) اغلب با چالش‌هایی مانند مسئولیت‌های مجزا، ارتباطات ضعیف و افزایش احتمال اختلافات مواجه هستند. در مقابل، روش‌های جایگزین وعده بهبود یکپارچگی و همکاری را می‌دهند که برای مدیریت مؤثرتر ریسک‌ها بسیار مهم است. هدف اصلی این پژوهش شناسایی ریسک‌های خاص در پروژه‌های ساخت‌وساز و تحلیل چگونگی مقابله روش‌های طراحی و ساخت و CMAR با این ریسک‌ها است. این مطالعه شامل بررسی گسترده ادبیات موجود، مطالعات موردی دقیق و تحلیل داده‌های تجربی است. روش تحقیق شامل رویکردهای کیفی و کمی برای جمع‌آوری یک دید کلی از تأثیر این روش‌های تحویل بر مدیریت ریسک است. روش طراحی و ساخت خدمات طراحی و ساخت را تحت یک قرارداد واحد ادغام می‌کند و هماهنگی بهتر میان ذینفعان پروژه را تسهیل می‌کند. این یکپارچگی به شناسایی و حل مسائل در مراحل اولیه کمک می‌کند و ریسک‌های مرتبط با تأخیر پروژه و افزایش هزینه‌ها را کاهش می‌دهد. مسئولیت واحد در روش طراحی و ساخت اطمینان می‌دهد که نهاد مسئول طراحی و ساخت به حل سریع مسائل انگیزه دارد، و در نتیجه ریسک‌ها به حداقل می‌رسند. از سوی دیگر، CMAR مدیر ساخت را در مراحل اولیه چرخه عمر پروژه دخیل می‌کند و خدمات پیش‌ساخت مانند برآورد هزینه و برنامه‌ریزی را ارائه می‌دهد. این دخالت اولیه به شناسایی زودهنگام ریسک‌ها کمک می‌کند و به مدیر ساخت امکان می‌دهد تا استراتژی‌های کاهش مؤثر را توسعه دهد. نقش مدیر ساخت در پذیرش ریسک تحویل پروژه تحت قرارداد حداکثر قیمت تضمین شده (GMP) اطمینان مالی بیشتری برای مالک فراهم می‌کند و منافع مدیر ساخت را با موفقیت پروژه همسو می‌کند. یافته‌های این تحقیق نشان می‌دهند که هر دو روش طراحی و ساخت و CMAR به‌طور قابل‌توجهی بهره‌وری پروژه را بهبود می‌بخشند، ارتباطات ذینفعان را افزایش می‌دهند و بروز اختلافات قراردادی را کاهش می‌دهند. ماهیت همکاری این روش‌ها، که در آن پیمانکار در مراحل اولیه پروژه دخیل است، یک رویکرد یکپارچه‌تر به مدیریت ریسک را تضمین می‌کند. این مطالعه چندین توصیه عملی برای مدیران ساخت‌وساز و ذینفعان پیشنهاد می‌کند و بر اهمیت دخالت زودهنگام ذینفعان، جلسات منظم ارزیابی ریسک و ارتباطات مستمر برای بهبود شیوه‌های مدیریت ریسک تأکید می‌کند. این مقاله با پیشنهاد اینکه پذیرش این روش‌های تحویل پروژه جایگزین می‌تواند به پروژه‌های ساخت‌وساز مقاوم‌تر و موفق‌تر منجر شود، به پایان می‌رسد. با بهره‌گیری از نقاط قوت طراحی و ساخت و CMAR، مدیران ساخت‌وساز می‌توانند بهتر از پس عدم‌قطعیت‌های ذاتی در پروژه‌های ساخت‌وساز برآیند و در نهایت به نتایج بهتر پروژه و رضایت ذینفعان دست یابند.

کلمات کلیدی : مدیریت ریسک طراحی و ساخت مدیر ساخت در ریسک (cmar) روش‌های تحویل پروژه جایگزین پروژه‌ های ساخت ‌و ساز بهره‌ وری پروژه