بررسی تجربی میزان سختی فولاد های روکش دار شده به روش فرآیند Cladding

بررسی تجربی میزان سختی فولاد های روکش دار شده به روش فرآیند Cladding

سعید رضا پور باطنی1

1) کارشناسی ارشد رشته مهندسی مکانیک موسسه غیر انتفاعی نقش جهان

کد IOI مقاله : XKFK-AZECHK
محل انتشار : هشتمین کنفرانس بین المللی پژوهش های کاربردی در علوم و مهندسی(8carse.com)
چکیده :
    امروزه، یکی از مهمترین پارامترهایی که در صنایع تولیدی برای قطعات مکانیکی تولید شده حائز اهمیت است، طول عمر و ماندگاری قطعه در شرایط محیطی و کاری مربوطه می‌باشد. میزان سختی قطعه هنگام استفاده و در درگیری قطعات با یکدیگر، یکی از عوامل مؤثر بر این پارامتر است. همچنین، در تماس با مواد و قطعات دیگر قرار گرفتن، از دیگر عوامل موثر بر طول عمر قطعه است که ممکن است باعث خوردگی قطعه شود و در نهایت منجر به از بین رفتن قطعه گردد. در همین خصوص همواره سعی بر این می‌شود تا علاوه بر در نظر گرفتن شرایط محیطی کاری، از لحاظ اقتصادی قطعات را در برابر این سایش و خوردگی مقاوم ساخت. هدف از پژوهش حاضر، بررسی تغییرات میزان سختی روکش‌کاری قطعات با جوش و پارامترهای موثر برآن می‌باشد. روکش‌کاری با جوش یا Claddingاز روش‌های روکش‌کاری فلزات است که باعث بالا بردن مقاومت به سایش و خوردگی و افزایش سختی فلز پایه می‌شود. در این روش 36 نمونه (یعنی 18 حالت با دوتکرار) با سه لایه جوشکاری روی سطحی از فلز پایه، پوشش‌دهی شد و تاثیر سه متغیر مستقل، نوع الکترود، لایه اول و جریان الکتریکی دستگاه جوش بر میزان سختی بررسی گردید. در یافته‌ها مشخص شد وقتی جریان الکتریکی دستگاه، حد مجاز پایینی را دارد، قطعه سختی بهتری پیدا کرده است. طی انجام این پژوهش مشخص شده نوع ساختار الکترود و انتخاب الکترود لایه اول و تغییرات ناشی از جریان الکتریکی در افزایش سختی قطعه موثرند. به بیان واضح تر باید گفت نوع الکترود در لایه اول و مقدار جریان بیشترین تاثیر در این هدف را دارند.

کلمات کلیدی : پوشش دهی با جوش افزایش سختی روکش کاری با جوش cladding