جامعه شناسی تاریخی ایران در دوران مغول
جامعه شناسی تاریخی ایران در دوران مغول
اسد اصغری سولا1 دکتر حسین آلیاری2 دکتر داوود اصفهانیان3 میر اسدالله صالحی پناهی4
1) دانشجوی دکترا
2) دانشیار
3) استاد
4) استاد یار
کد IOI مقاله
:
XYAD-ZCCFF
محل انتشار :
دومین کنفرانس بین المللی پژوهش در علوم و تکنولوژی(2rstconf.com)
چکیده :
این تحقیق به صورت توصیفی و تحلیلی است. در آن ابتدا به موضوع جامعه شناسی که زندگی اجتماعی می باشد مورد بررسی قرار گرفته است بعد از آن جامعه شناسی تعریف شده و جوامع به جامعه های ابتدایی و متمدن تقسیم بندی گردیده است در جوامع ابتدایی فقط کشش های مادی و طبیعی جاذبه دارند ولی در جوامع متمدن، بلوغ عقل و ایمان و اخلاق موجب تأثیر پذیری از جاذبه های معنوی و اخلاقی می گردد همچنین به جوامع شهر و روستا در جوامع اسلامی توجه گردیده که شهرها مبادلات عمده بین مناطق مختلف دنیای آن زمان بوده و روستاها از نظر اقتصادی خودکفا بودند.
جمعیت شناسی شیوه ای علمی برای تثبیت چگونگی توزیع و ترکیب جمعیت بوده و وابسته به جامعه شناسی می باشد.
عوامل رشد جمعیت دراز شدن عمر و زیاد شدن شماره نوزادان و کم شدن شماره مردگان یک اجتماع و کاهش کوچ به نقاط دیگر، بهبود وضع اقتصادی می باشد. اما عامل کاهش جمعیت، مرگ افراد، مهاجرت افراد به خارج و جنگ هستند.
حکومت برای تأمین روابط طبقات اجتماعی و حفظ انتظام جامعه بوجود می آید. سازمان های حکومت واقعی تنها در جامعه متمدن پدیدار می شوند. اوضاع حکومت های اسلامی در آستانه مغول بسیار آشفته بود. دودستگی بسیار عمیق بود. به همین جهت جنگجویان صلیبی قسمتی از قلمرو اسلامی را تصرف کردند.
وضعیت ایران هنوز تثبیت نشده بود سلطان محمد خوارزمشاه چون روحیه خود را باخته بود نتوانست مقابل مغولان ایستادگی کند و شهرهای آباد بوسیله مغولان ویران گردید اقتصاد از بین رفت بوسیله قتل و کشتار- قحطی- مالیات سنگین- بیماری، جمعیت بارها تقلیل یافت و در روستاها، زمین ها بایر و از مردم خالی ماند برای مغولان برای بهره کشی از روستاییان، آنها را مجبور به اسکان اجباری کردند بعد از اسلام آوردن مغول ها کم کم رشد اقتصادی و جمعیتی رو به بهبودی نهاد.
کلمات کلیدی : جامعه شهر روستا مغول