رویکرد طراحی شهری با استفاده از نیازمندی های برنامه ریزی شهری در فرایند برنامه ریزی

رویکرد طراحی شهری با استفاده از نیازمندی های برنامه ریزی شهری در فرایند برنامه ریزی

پوریا زمانی1 سارا حسینی2

1) دانشجویی کارشناسی ارشد طراحی شهری،دانشگاه هنر و معماری کمال الملک
2) دانشجویی کارشناسی ارشد برنامه ریزی شهری ، دانشگاه پلی تکنیک

کد IOI مقاله : XYBH-AZDFE
محل انتشار : کنفرانس بین المللی عمران، معماری و منظر شهری(iccacs.com)
چکیده :
    طراحی شهری هنر ایجاد و شکل دادن به شهرهای کوچک و شهرستانها است. این شامل آرایش و طراحی ساختمان ها، فضاهای عمومی، سیستم های حمل و نقل، خدمات، و امکانات رفاهی میباشد. درحقیقت این فرایند بخشیدن فرم، شکل، و شخصیت به گروه هایی از ساختمان ها، به تمام محله و کل شهر است. این مقاله به عوامل موثر بر روند بین المللی اخیر برای ایجاد تمایز بین برنامه ریزی و طراحی شهری میپردازد. این مقاله، این زمینه های بسیار مرتبط از منظر نئولیبرالیسم، رقابت جهانی و شهرسازی جدید را مد نظر قرار میدهد. همچنین استدلال می کند که طراحی شهری باید به عنوان یک زیر مجموعه مهم در خصوص برنامه ریزی، در رابطه با طراحی فیزیکی شهرها حفظ شود، به طوری که ارزش های برنامه ریزی اصلی خدمت به منافع عمومی در دستیابی به عدالت اجتماعی، جامعه مدنی دموکراتیک، و یک آینده پایدار از نظر اکولوژیکی بتوانند در پروسه های شهرستان سازی ما حفظ شوند. برنامه ریزی شهری و طراحی شهری، رشته های مجزا از یکدیگر هستند. به منظور بهبود تعامل بین این دو، یک ابزار طراحی شهری تعاملی (IUD) توسعه داده شده است. دیگر تمرکز این مقاله بر توضیح ابزار به اجرا در آمده در یک Desk- Cave است که امکان دستکاری مستقیم توده ها و با بازخورد فوری در عملکرد برنامه برنامه ریزی شهری را فراهم میکند. در یک آزمایش در مقیاس کوچک، ثابت شد این ابزار مطلوبیت طراحی شهری با الزامات برنامه ریزی را بدون ایجاد مانع در فرایند طراحی بهبود میبخشد.

کلمات کلیدی : برنامه ریزی شهری طراحی شهری نئولیبرالیسم شهرسازی جدید ارزش های برنامه ریزی شهر سازی