مطالعهی محیط زیستی پسااستعماری از نمایشنامهی رقص جنگلها اثر وول سوینکا
مطالعهی محیط زیستی پسااستعماری از نمایشنامهی رقص جنگلها اثر وول سوینکا
مرضیه شمسی1 سهیلا فغفوری2
1) کارشناس ارشد زبان و ادبیات انگلیسی، دانشگاه ولیعصر (عج) رفسنجان، ایران
2) استادیار زبان و ادبیات انگلیسی، دانشگاه ولیعصر (عج) رفسنجان، ایران
کد IOI مقاله
:
XYCC-ABFBD
محل انتشار :
کنفرانس بین المللی علوم و مهندسی(icesconf.com)
چکیده :
این مطالعه سعی بر این دارد که تصویری از آنچه طبیعت در ادبیات پسااستعمارگری بدان شبیه است ارائه دهد. در حقیقت، نقد محیط زیستی که در اواخر نیمهی دوم قرن بیستم پا به عرصهی ظهور گذاشت، اخیراً به یکی از پر بحثترین نقدها در زمینهی مطالعات پسااستعمارگری و مخصوصا تحقیق ادبی آفریقایی تبدیل شد. وول سوینکا، نویسندهی اهل نیجریه و برندهی جایزهی نوبل ادبیات، در نمایشنامهی برجستهاش به نام رقص جنگلها (۱۹۶۳) محیط را به عنوان ویژگی ذاتی در ادبیات پسااستعمارگری به تصویر میکشد. بر اساس تفکر محیطی زیستی، نظریات نقد محیطی بوئل در را برای دیدن محیط به عنوان یک ویژگی اساسی و مشترک ادبیات پسااستعمارگری باز میکند. با بکارگیری نظریات بوئل در نمایشنامههای انتخابی، این مطالعه تلاش میکند تا موقعیت پسااستعمارگری نیجریه، خصوصا مردم ساکن منطقهی نفت خیز دلتای نیجریه با اکوسیستم تضعیف شده و آلودهاش را به تصویر بکشد.
کلمات کلیدی : نقد محیط زیستی پسااستعمارگری لارنس بوئل وول سوینکا رقص جنگلها