مطالعه تطبیقی حقوق بنیادین بشر در ایران و اسناد بین المللی

معصومه پودینه جهانتیغ¹ شکوه محبی² زهرا پیری³

1) -کارشناسی ارشد حقوق ، گروه حقوق، دانشگاه آزاد اسلامی واحد زاهدان، زاهدان، ایران. . 09307431764
2) کارشناسی ارشد آموزش ریاضی ،مدرس دانشگاه علمی کاربردی زندانها. زاهدان. ایران
3) کارشناسی ارشد مدیریت اجرایی، مدرس دانشگاه علمی کاربردی زندانها ،زاهدان . ایران.

کد IOI مقاله : XYCC-ACCDC
محل انتشار : کنفرانس بین المللی علوم و مهندسی(icesconf.com)
چکیده :
    چکیده: حقوق بنیادین بشر از جمله حقوقی هستند که درمقابل سایر قواعد حقوق بشر، برجسته تر، غیرقابل نقض، وغیرقابل انحراف هستند وعدم رعایت آنها موجب مسولیت بین المللی همه دولت ها می شود.این حقوق درنظام جمهوری اسلامی ایران واسنادبین المللی اگرچه دارای ارزش برابر نیستند اما بایکدیگرمرتبط هستند. حقوق بنیادینی چون: حق حیات، حق آزادی، ممنوعیت شکنجه که هم در قانون اساسی ایران (فصل سوم) و هم اسنادبین المللی(اعلامیه جهانی حقوق بشر و میثاقین) مورد تاکید وحمایت واقع شده است. اما در برخی مقررات همچون نوع و اجرای مجازات و تساوی افراد در برابر قانون بین مقررات ایران درمقایسه با اسناد بین المللی مغایرت های وجود دارد که به دلیل تبعیت مقررات ایران از موازین شرعی واسلامی ومغایرت آن با موازین حقوق بشری موجب بروزچالش ودرنتیجه محکومیت ایران به نقض این حقوق ازسوی مجامع بین المللی حقوق بشری شده است. در این پژوهش که به صورت توصیفی، تحلیلی و با ابزار کتابخانه و اینترنت موردتحقیق قرارگرفته است تلاش شده است تا ضمن تشریح مبانی و ماهیت حقوق بشر و حقوق بنیادین بشر به تفاوت این دو حقوق پاسخ داده شود. علاوه برآن با نگاه مختصری به نظام حقوق بشر در ایران به نقاط اشتراک و افتراق این حقوق در ایران و اسناد بین المللی پرداخته شود. درخاتمه نیزبه بررسی نقض حقوق بنیادین بشر و تضمیناتی که در دادگاههای داخلی وبین المللی برای این حقوق در نظرگرفته شده است را مورد بررسی قراردهیم.

کلمات کلیدی : حقوق بشر حقوق بنیادین بشر نقض حقوق بشر اسنادبین المللی