دوچرخه سواری و زیرساخت های شهر

رسا نوبهار قزلجه میدان¹ مهری سعادت جو² زینب جهانشیر³ مهناز پاکپور⁴

1) دانشجو کارشناسی ارشد مدیریت شهری، گروه جغرافیا و برنامه¬ریزی شهری، دانشکده برنامه-ریزی و علوم¬ محیطی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران
2) دانشجو کارشناسی ارشد مدیریت شهری، گروه جغرافیا و برنامه¬ریزی شهری، دانشکده برنامه-ریزی و علوم¬ محیطی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران
3) دانشجو کارشناسی ارشد مدیریت شهری، گروه جغرافیا و برنامه¬ریزی شهری، دانشکده برنامه-ریزی و علوم¬ محیطی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران
4) دانشجو کارشناسی ارشد مدیریت شهری، گروه جغرافیا و برنامه¬ریزی شهری، دانشکده برنامه-ریزی و علوم¬ محیطی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران

کد IOI مقاله : XYCF-KZKHB
محل انتشار : دومین کنگره بین المللی مدیریت، اقتصاد، علوم انسانی و توسعه کسب و کار(icmba.ir)
چکیده :
    دوچرخه سواری به یک روش حمل و نقل به طور فزاینده ای محبوب در مناطق شهری تبدیل شده است، اما زیرساخت برای دوچرخه سواران در مناطق حاشیه ای اغلب وجود ندارد. با این حال، توسعه زیرساخت های دوچرخه سواری در این مناطق به دلیل منابع محدود و اولویت های رقابتی می تواند چالش برانگیز باشد. این امر به ویژه در مناطق حاشیه ای که ممکن است منابع محدود باشد و اولویت های رقابتی وجود داشته باشد، اهمیت دارد. این مطالعه به بررسی چالش ها، مزایا و امکانات ضروری برای توسعه زیرساخت های دوچرخه سواری در این مناطق با استفاده از روش AHP می پردازد. بر اساس تحلیل و 8 زیرمعیار مؤثر، نتایج حاکی از اهمیت گزینه های آموزش با 0.264، قوانین با 0.275 و راه ها با 0.230 است که بر اساس اولویت انتخاب و بر اساس آنها برنامه ریزی شده اند.

کلمات کلیدی : دوچرخه سواری زیرساخت ایمنی دسترسی سیاست تسهیلات