تونل زيرآبي تحت تاثيرتغيير شكل گسيختگي گسل اصلي

تونل زيرآبي تحت تاثيرتغيير شكل گسيختگي گسل اصلي

هادي محسني1 مرتضي قرباني2

1) دانشجو
2) دانشجو

کد IOI مقاله : XYCZ-ABZBE
محل انتشار : کنفرانس بین المللی مهندسی و علوم کاربردی(iceasconf.com)
چکیده :
    خلاصه: تونل های زیرآبی نسبت به تغییرشکل های کششی ناشی از زلزله گسل حساس هستند. این مقاله واکنش یک تونل زیرآبی واقع در عمق 70 متر نسبت به گسیختگی گسل اصلی که در سنگ بستر تونل اتفاق می افتد را بررسی می کند. المانهای محدود غیرخطی برای ایجاد مدل شبه استاتیکی انتشار گسیختگی گسل در خاک سنگ بستر و واکنش متعاقب گسیختگی با تونل زیرآبی بکار رفته اند. تونل به صورت یک تیر انعطاف پذیر سه بعدی که به خاک غیرخطی اصلاح شده تحت تاثیر خمش ها(springs) ، تغییرمکان تکیه گاه هایی ناشی از گسل در free-field مطرح شده اند ، مدل شده است. درزهای بین پوشش های تونل با المانهای فوق الاستیک غیرخطی مدل شده اند به دلیل اینکه در تحلیل افزایش تنششان تا 7 بار ثبت شده است. لغزشی که ممکن است در طول استفاده از المانهای مخصوص درزه روی دهد مطرح شده است. تاثیر طول پوشش و مشخصات درز بصورت پارامتری بدست آمده است. تحلیل نشان می دهد که یک تونل زیرآبی طراحی شده (ضخامت واشر الاستیک مناسب،طول پوشش کوتاه،زبانه برشی با فاصله کافی،تاندونها بدون تنش) می تواند در مقابل گسیختگی زلزله گسل نرمال بصورت ایمن با تغییرمکانی برابر با 2 متر در سنگ بستر که در 800 متر زیر تونل قرار دارد مقاومت کند. می توان با طراحی مناسب درزها کشش خالص یا تراکم بیش از حد بین پوشش های تونل از بین بروند.

کلمات کلیدی : تونل زير آبي تحت تاثير تغيير شكل ناشي از گسيختگي گسل اصلي