ارزیابی نیاز شکل پذیری پل های جداسازی شده واقع در ایران

ارزیابی نیاز شکل پذیری پل های جداسازی شده واقع در ایران

امیر حلبیان1 بهنام مهرپرور2

1) دانشجوی کارشناسی ارشد عمران گرایش سازه ، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران غرب
2) استاد دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران غرب، ایران

کد IOI مقاله : XYDC-AGZAF
محل انتشار : کنفرانس بین المللی پژوهش در علوم و مهندسی(icrsie.com)
چکیده :
    روش مرسوم طراحي مقاوم در برابر زلزله در پل ها افزايش مقاومت يا افزايش ظرفيت جذب انرژي (معرف شكل پذيري) اجزاي آن است . اين شكل پذيري دربردارنده خسارت بوده ، در نتيجه اين روش از فروپاشي پل جلوگيري مي كند ولي خسارت آن را مي پذيرد . جداسازي ارتعاشي يک روش نسبتاً جديد و نو در اين زمينه بشمار مي آيد . از اين تكيه گاه ها در نواحي لرزه خيز مي توان براي طراحي بهينه پل هاي جديد و بهسازي پل هاي موجود در برابر زلزله بهره جست . در پروژه حاضر ، يکي از پل هاي اصلي در شهر تهران ، به دو صورت جداسازي شده ( با جداگرهاي لرزه اي الاستومري با هسته سربي LRB ) و جداسازي نشده ، در نرم افزار SAP 2000 مدلسازي و تحت اثر 5 زوج شتابنگاشت از رکوردهاي زمين لرزه به وقوع پيوسته در ايران ، آناليز ديناميکي تاريخچه زماني غيرخطي به روش انتگرال گيري مستقيم شده است و نتايج تحليل هاي تاريخچه زماني غيرخطي (شامل نياز شکل پذيري) تحت اثر رکوردهاي اعمالي بر روي دو طرح جداسازي شده و جداسازي نشده مورد ارزيابي قرار گرفته اند . لازم به توضيح است با توجه به ضريب رفتار پل در حالت جداسازي شده (R = 1.5) که نصف حالت جداسازي نشده (R = 3) مي باشد و در نتيجه افزايش برش پايه (V) ، مقاطع پايه ها در آن افزايش يافته اند . نتايج نشان مي دهند که سازه ي جداسازي نشده تحت اثر دو مورد از رکوردهاي اعمالي دچار گسيختگي شده در حاليکه در سازه ي تجهيز شده توسط جداگرهاي لرزه اي ، تنها تشکيل مفصل پلاستيک در برخي از پايه ها مشاهده شده است و لذا از فروپاشي پل در هنگام رخداد زلزله جلوگيري مي شود . همچنين در خصوص سه مورد ديگر از رکوردهاي مورد بررسي مشاهده گرديد که ضمن حفظ پايداري و عدم فروريزش کل سازه در هر دو طرح جداسازي شده و جداسازي نشده ، کاربرد جداگرهاي لرزه اي سبب افزايش تغيير مکان و کاهش نياز شکل پذيري در سازه شده اند .

کلمات کلیدی : طراحي سازه هاي مقاوم در برابر زلزله جداسازي ارتعاشي بهسازي پل ها در برابر زلزله آناليز ديناميکي تاريخچه زماني غيرخطي به روش انتگرال گيري مستقيم