تعیین استراتژی بهینه خوراک دهی اکسیژن در یک رآکتور OCM با جریان قالبی

تعیین استراتژی بهینه خوراک دهی اکسیژن در یک رآکتور OCM با جریان قالبی

عمیدالدین1 محمد مهدی2

1) دانشکده فنی دانشگاه تهران
2) پژوهشگاه صنعت نفت

کد IOI مقاله : XYDC-AGZDH
محل انتشار : کنفرانس بین المللی پژوهش در علوم و مهندسی(icrsie.com)
چکیده :
    تحقيق حاضر به بررسي موضوع کنترل بهينه در رآکتور جفت شدن اکسايشي متان (OCM) مي¬پردازد و هدف اصلي آن تعيين منحني بهينه غلظت اکسیژن در طول یک رآکتور OCM همدما با الگوی جریان قالبی مي¬باشد، به طوريکه مقدار توليد محصولات C2 (اتان و اتیلن) در آن ماکزيمم گردد. در اين راستا ابتدا یک طرح سينتيکي مناسب با مدل ملکولي براي واکنشهاي موجود دراين فرآيند انتخاب گرديد. سپس بعد از تعريف تابع معيار، منحني بهينه غلظت اکسیژن با استفاده از الگوريتم برنامه ريزي پويا به روش کنترل بهينه خطي (PLCOCIDP)، به دست آمده و تاثیر پارامترهایی مانند دمای رآکتور، زمان ماند و نسبت رقیق سازی (N2/CH4)، بر شکل پروفایل بهینه غلظت و مقدار بازده و انتخاب پذیری محصولات مورد مطالعه قرار گرفت. به طور خلاصه مشاهده شد که بهترین عملکرد رآکتور مورد نظر در دمای K1085 به دست آمده و بازدهی برابر با %9/53 (برای مجموع اتیلن و اتان) به همراه خواهد داشت. این درحالیست که بهترین عملکرد رآکتور بدون استفاده از تکنیک کنترل بهینه تنها برابر با %7/12 خواهد بود. به علاوه مشخص شد که دریک رآکتور OCM موضوع کنترل غلظت اکسیژن نسبت به کنترل دما از اهمیت بیشتری برخوردار است. همچنین با توجه به نتایج به دست آمده باید گفت که استفاده از غلظت بهینه در طول رآکتور OCM مورد بحث تاثیر معناداری بر دمای عملیاتی بهینه رآکتور نداشته و استفاده از غلظت بهینه اکسیژن طول رآکتور موجب تولید بیشتر اتیلن نسبت به اتان می گردد.

کلمات کلیدی : زوج شدن اکسایشی متان (ocm) مدلسازی بهینه سازی مهندسی واکتشها کنترل بهینه