نور و معماری در 24 ساعت؛ با اقتباس از معماری سنتی ایران

نور و معماری در 24 ساعت؛ با اقتباس از معماری سنتی ایران

سمیرا میری1 سیدعلی نوری2

1) موسسه آموزش عالی جهاد دانشگاهی کرمانشاه، گروه معماری، کرمانشاه، ایران
2) گروه معماری، واحد کرمانشاه، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمانشاه، ایران.

کد IOI مقاله : XYEA-BZBCE
محل انتشار : چهارمین کنگره بین المللی عمران، معماری و توسعه شهری(4icsau.ir)
چکیده :
    نور، غیر مادی ترین عنصر محسوس طبیعت است و موضوعی است که در هر دوره احساس و مفهومی خاص به معماری و زندگی داده است. در واقع نور و معماری مفاهیمی هستند که در طول تاریخ به هم وابسته بوده اند. نور هميشه علاوه بر استفاده كاربردي داراي ارزش نمادين نيز بوده است . نور جزيي از ذات زندگي بوده و در بسياري از فرهنگ ها نور ، يا خورشيد ، به عنوان منبع نور ، عنصري خدايي محسوب مي شده و آن را ارج مي نهاده اند. یکی از چالش های معماری امروز توجه به همین مساله است که حضور نور و به خصوص نور طبیعی در معماری می تواند معنایی فراتر از روشنایی داشته باشد. نور، خواه طبیعی یا مصنوعی، می تواند با مهارتی که توسط طراح به کار گرفته می شود به فضاها شخصیت داده و به مکان ها هویتی خاص بخشد. معماران ایرانی از گذشته دور به اهمیت نور در معماری پی برده و روش های هوشمندانه ای را برای استفاده از نور در ساختمان ابداع کرده اند. در معماری ایرانی از نور به طور یکنواخت استفاده نشده و به کار گیری این عنصر طبیعی بسیار متنوع و متغیر بوده است. همین تغییر مداوم نور، تنوع رنگ و سایه روشن است که پیام های بصری کافی و مناسب را به چشم انسان می رساند. در این پژوهش ضمن بیان خواص کیفی نور و معرفی دیدگاه های اصلی نسبت به آن، به اهمیت کنترل نور در ایجاد مفاهیم مورد نظر معماری در اوقات مختلف شبانه روز، با هدف استفاده مناسب از ابزار نور در طراحی معماری پرداخته می شود.در بخش نخست تجارب معماری سنتی ایران در بهره گیری از نور تشریح و واکاوی میشود و در مرحله بعد به مفهوم اجتماعی شب در عصر حاضر پرداخته میشود. روش تحقیق مقاله مبنی بر مطالعات اسنادی براساس روش توصیفی- تحلیلی است و از مدل swot جهت تحلیل یافته ها استفاده می شود.

کلمات کلیدی : نور روز نورپردازی در شب انتقال مفاهیم معماری