بهبود اثربخشی فلوکونازول روی مخمرها با سیستم حامل های لیپیدی
بهبود اثربخشی فلوکونازول روی مخمرها با سیستم حامل های لیپیدی
رقیه بابایی1 مریم مؤذنی2 پریسا آریاملو3 مجتبی نبیلی4 جواد بابایی5 عبدالرضا عمویی6
1) دانشجوی کارشناسی ارشد قارچ شناسی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی واحد مازندران، ایران
2) استادیار، دکتری تخصصی قارچ شناسی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی واحد مازندران، ایران
3) دانشجوی کارشناسی ارشد قارچ شناسی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی واحد مازندران، ایران
4) دکتری تخصصی قارچ شناسی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی واحد مازندران، ایران
5) فارق التحصیل دکتری تخصصی سم شناسی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی واحد اهواز، ایران
6) دانشجوی کارشناسی ارشد مدیریت اجرایی EMBA، واحد الکترونیکی دانشگاه آزاد اسلامی
کد IOI مقاله
:
XYFD-BBCAD
محل انتشار :
کنفرانس بین المللی نوآوری در علوم و تکنولوژی(istconf.com)
چکیده :
مقدمه
مخمرهای جنس کاندیدا مسئول اکثر عفونت های قارچی در بیماران نقص سیستم ایمنی، گیرندگان داروهای سرکوب کننده سیستم ایمنی، افزایش سن و بیماریهای سیستمیک است. فلوکونازول یک داروی ضد قارچ از گروه تری آزول ها است که در مقابل طیف گسترده ای از سویه های قارچی از جمله کاندیدا فعال است، اما بعضی از گونه های قارچی مقاومت ذاتی نسبت به این آزول دارند یا حساسیت کمتری دارند. فلوکونازول یک داروی آبگریز است و این خاصیت آن منجر به از هم پاشیدگی آن می گردد. این دارو در برابر مواد شیمیایی بدن محافظت نشده و توانایی زیادی در ایجاد تداخلات دارویی دارد.هدف از این مطالعه اولا سنتز داروی فلوکونازول پوشیده شده با نانوپارتیکل های لیپیدی (FLz-NLC) برای از بین بردن تداخلات دارویی و افزایش انحلال پذیری و بهبود اثر فلوکونازول ثانیا مقایسه اثر بخشی فرم معمول فلوکونازول و فرم (FLz-NLC) سنتز شده روی گونه های مختلف کاندیدا می باشد.
مواد و روش ها :
برای تهیه نانو ذرات فلوکونازول از روش probe ultrasonication استفاده شد. برای این منظور لیپیدها، سورفکتانت و دارو در حلال آلی مناسب حل شد. در مرحله بعد محلول حاوی لیپید، دارو و سورفکتانت به فاز آبی حاوی سورفکتانت در حین همزدن توسط هوژنایزر اضافه شد. در مرحله بعد تحت خلاء و دمای 40 درجه سانتیگراد مقداری از حلال آلی از محیط خارج و نانو سوسپانسیون از ذرات دارو بدست آمد. کنترل های نانوذرات تهیه شده شامل بر تعیین اندازه ذره ای، توزیع اندازه ذره ای، اندازه گیری پتانسیل زتا، درصد بارگیری دارو و بازده تولید انجام گرفت. همچنین برهمکنش دارو و مواد با استفاده از روشهای DSC و FTIR بررسی شد.در مرحله بعد تست های حساسیت دارویی برای فرم رایج فلوکونازول و فرم نانوی فلوکونازول طبق پروتوکل (CLSI) M27-A3 و M27-S4انجام گرفت. برای انجام تست حساسیت دارویی ابتدا برای بدست آوردن سلول های مخمری تازه و زنده ایزوله های استوک کاندیدا در محیط YEPD در دمای0 C 35 برای 48 ساعت کشت داده شدند، سپس ایزوله ها در محیط سابورو دکستروز آگار در دمای 0 C 35 برای 24 ساعت انکوبه شدند. برای انجام تست حساسیت دارویی رقت 0.063–64 g/ml فلوکونازول ورقت 0.1–8 g/ml فرم نانوی فلوکونازول (FLZ-NLC) را در میکروپلیت 96 خانه ای توزیع شد.سوسپانسیون کلنی های مخمری در سرم فیزیولوژی تهیه شد وبا استفاده از خوانش جذب نوری در طول موج 530nm به میزان 1-5×106CFU/mlکلنی تنظیم شده را بعد از تهیه رقت 1:10 با سرم فیزیولوژی و متعاقبا 1:100 با RPMI1640 به میکروپلیت ها یی که دارو در آن توزیع شده به میزان 100 میکرولیتر تلقیح نموده و نتایج بعد از 24 تا 28 ساعت انکوباسیون در 0 C 35 مورد بررسی قرار داده شد.از آنجایی که فرم نانو کدورت شیری رنگ داشته و بررسی چشمی نتایج سخت بود از میکروسکوپ اینورت برای بررسی نتایج مورد استفاده قرار گرفت و مهار 50 درصدی رشد کاندیدا در مقایسه با چاهک های کنترل بعنوان MIC در نظر گرفته شد و برای فرم معمول فلوکونازول چاهک 100 درصد مهار رشد کاندیدا MIC در نظر گرفته شد.
یافته ها:
نتیجه مطالعه نشان داد که در همه ی ایزوله های مقاوم و ایزوله های حساس به فلوکونازول با استفاده از فرم (FLz-NLC) میزان MIC به طور چشمگیری کاهش یافته، ایزوله های کاندیدا که مقاوم به فلوکونازول بودند با استفاده از فرم جدید (FLz-NLC) حساسیت نشان دادند.16 ایزوله کاندیدا آلبیکنس، 13ایزوله کاندیدا گلابراتا، 9 ایزوله کاندیدا پاراپسیلوزیس، 2 ایزوله کاندیدا کروزه ای به فرم معمول فلوکونازول مقاوم(MIC≥64µg/ML) بوده اند، که با استفاده از فرم (FLz-NLC) حساسیت چشمگیری به داروی فلوکونازول نشان دادند و میزان MIC آنها کاهش یافت.17 ایزوله کاندیدا آلبیکنس، 16 ایزوله کاندیدا گلابراتا، 9 ایزوله کاندیدا پاراپسیلوزیس، 1 ایزوله کاندیدا کروزه ای،2 ایزوله کاندیدا کفایر، 2 ایزوله کاندیدا تروپیکالیس به فرم معمول فلوکونازول حساسیت نشان دادند و با استفاده از فرم (FLz-NLC) میزان MIC آنها نسبت به فرم معمول فلوکونازول کاهش یافت و حساسیت بیشتری به این فرم دارویی نشان دادند. تجزیه و تحلیل آماری نتایج با استفاده از آزمون (Mann-WhitneyU) برای مقایسه ایزوله های حساس و مقاوم کاندیدا و از آزمون kruskal Walis برای مقایسه سه گروه از گونه های کاندیدا ( آلبکنس، گلابراتا، پاراپسیلوزیس) استفاده گردید و تفاوت در سطح P < 0.05 معنا دار در نظر گرفته شد. تجزیه و تحلیل آماری با استفاده از نرم افزار spss به انجام رسید.
بحث و نتیجه گیری:
با توجه به نتایج مطالعه حاضر فرم (FLz-NLC) نسبت به فرم معمول فلوکونازول حساسیت بیشتر و مقاومت کمتری را در بین همه ی ایزوله ها داشته است.در هماهنگی با مطالعات انجام شده قبلی تاکید می شود که نانو ساختارهای لیپیدی منجر به پايداري بيشتر دارو، افزایش سرعت انحلال آن و کنترل آزاد سازی دارو در نتیجه سرعت بخشی به اثر درمانی می شوند. بعلاوه این سیستم ها جزو حامل های ایمن می باشند که میتوان به راحتی در مقیاس بالا آنها را تولید نمود. استفاده از این فرم دارویی در درمان صحیح بیماران بویژه در افرادی که مقاومت های دارویی در آنها مشاهده شده مناسب می باشد و از طرفی بیمار را از تحمل بار اضافی دارویی و خطرات ناشی از عوارض جانبی داروها نجات خواهد داد.
کلمات کلیدی : نانوساختارهای لیپیدی فلوکونازول حساسیت دارویی