توانمندسازی روان‌شناختی، شایسته‌سالاری و مدیریت شایسته؛ حلقه‌های گمشده‌ی سازمان‌های دولتی افغانستان

فریبرز رحیم نیا¹ علیرضا زارع²

1) استاد گروه مدیریت دانشگاه فردوسی مشهد
2) دانشجوی کارشناسی ارشد مدیریت بازرگانی دانشگاه فردوسی مشهد

کد IOI مقاله : XYGH-BDHEE
محل انتشار : همایش مدیریت، نوآوری و کارآفرینی(ieconf.ir)
چکیده :
    چکیده در هزاره سوم میلادی و در دنیای پرتلاطم کسب‌وکار کنونی، سازمان‌ها در تلاش و رقابت‌اند تا شایسته‌ترین مدیران را به‌عنوان یک مزیت رقابتی شناسایی، جذب و حفظ کنند. شایستگی مجموعه ویژگی‌هایی است که در عملکرد شغلی و نیل به هدف‌های سازمانی سهیم است. این شایستگی‌ها شامل دانش، مهارت‌ها، توانایی‌ها به‌اضافه ویژگی‌هایی نظیر ارزش‌ها، انگیزش، نوآوری‌ها و خودکنترلی می‌شوند. امروزه منابع انسانی پرورش‌یافته عامل اصلی کسب مزیت رقابتی سازمان‌ها است و این‌زمانی تحقق می‌یابد که بتوان با شیوه‌های علمی و منطقی، منابع انسانی را خوب مدیریت و توان و فکر آنان را در اختیار اهداف رقابتی سازمان قرارداد. استقرار شایسته‌سالاری در سازمان با شایسته دوستی شروع، با شایسته گزینی و شایسته پروری تکامل و با شایسته داری تداوم می‌یابد. تغییر و تحولات سریع و پیچیده‌تر شدن محیط ازجمله عواملی است که در گسترش نقش مدیریت منابع انسانی در سازمان مؤثر بوده است. موفقیت سازمان‌ها در تأمین هدف‌ها و انجام مسئولیت‌های اجتماعی تا حدود زیادی به مدیران و عملکرد آنان بستگی دارد. در اين راستا، مقاله حاضر به بررسي چند فاکتور به‌عنوان حلقه‌های گمشده اغلب سازمان‌های دولتی افغانستان می‌پردازد به‌طوری‌که ابتدا به بررسی توانمندسازی روان‌شناختی، شایسته‌سالاری و مدیریت شایسته در چارچوب مبانی نظری پرداخته است. حلقه‌هایی كه به‌کارگیری آن‌ها منجر به بهبود مديريت و اصلاح نظام اداري و مديريتي كشور به‌عنوان پیش‌نیاز توسعه خواهد گرديد. با توجه به اينكه هنوز ازلحاظ نظري و سيستمی، توانمندی روان‌شناختی و نظام شایسته‌سالاری در داخل كشور، اصل نوپا می‌باشد و به دليل كمبود منابع و پژوهش‌های داخلي در اين زمينه، سعي شده است با تركيب مباحث مطرح در مورد اصول شایسته‌سالاری، مهم‌ترین اصول كاربردي شایسته‌سالاری در مديريت براي سازمان‌های داخلي مشخص شود.

کلمات کلیدی : توانمندسازی روان‌شناختی شایسته‌سالاری مدیریت شایسته افغانستان