تحليلي بر الگوهاي مکانيابي ايستگاهاي مترو شهري مطالعه موردي شهر تبريز

تحليلي بر الگوهاي مکانيابي ايستگاهاي مترو شهري مطالعه موردي شهر تبريز

محمد رضا پورمحمدی1 شیرین بدری اصل2

1) استاد دانشگاه تبریز- ایران-
2) مربی موسسه علوم و تکنولوژی شمس-تبریز-ایران-

کد IOI مقاله : XYGK-BDHHE
محل انتشار : سومین کنفرانس بین المللی تحقیقات در عمران، معماری، شهرسازی و محیط زیست پایدار(3cauem.com)
چکیده :
    افزايش جمعيت شهري و روند رو به تزايد مالکيت خودرو باعث بروز بسياري از مشکلات عبور و مرور در حمل و نقل شهري گرديده است. يکي از راههاي برون رفت از اين دشواري ها، توسعه حمل و نقل عمومي بويژه سيستم هاي ريلي و مترو شهري است که در سالهاي اخير در اغلب شهرهاي بزرگ کشور راه اندازي شده است. در اين مقاله سعي بر آن است که ضمن معرفي شبکه متروي شهر تبريز به ارزيابي ايستگاههاي مکانيابي شده در طرح توسعه متروي تبريز با استفاده از 18 شاخص در قالب روش تحليل سلسله مراتبي پرداخته شده است. يافته هاي تحقيق نشان مي دهد ايستگاه 29 بهمن و ايستگاه استاد شهريار بيشترين امتياز از متغيير کيفيت مبلمان و کمترين امتياز را از اين گزينه را ايستگاه خيام دارا است. ايستگاه 4 در زير شاخص وجود درمانگاه و اورژانس بيشترين امتياز و ايستگاه 6 کمترين امتياز را داراست.کاربري هاي محدوده ايستگاه 2 و ايستگاه 7 ارتباط بيشتري با عملکرد ايستگاه ها دارند. در بين ايستگاه هاي فاز اول خط يک ايستگاه استاد شهريار از لحاظ زيبا شناختي امتياز بيشتري را دارا است. ايستگاه 1 به دليل نزديک بودن به دپو ايل گلي بيشترين وزن متغيير دسترسي به خدمات تاسيساتي را به خود اختصاص داده است . ايستگاه 5 کمترين دستررسي به خدمات را در بين هفت ايستگاه دارد. ايستگاه 3 در موقعيتي مکانيابي شده است که بيشترين رفت و آمد تاکسي ها مي باشد و از ميزان نظم واحدهاي حمل و نقل بالايي برخوردار است. نتایج تحقیق حاضر می تواند در اولویت دهی اصلاح خدمات دهی ایستگاههای متروی تبریز مورد بهره برداری قرار گیرد.

کلمات کلیدی : ایستگاههای مترو حمل و نقل الگوهای مکانیابی تحلیل سلسله مراتبی شهر تبریز