رابطه بين بهره گيری از رويکردهای نوين تدريس مبتنی بر فاوا ، با ميزان يادگيری اثربخش وبا توجه به جديت تحصيلی، در دانشجويان علوم تجربی در دانشگاه فرهنگيان
رابطه بين بهره گيری از رويکردهای نوين تدريس مبتنی بر فاوا ، با ميزان يادگيری اثربخش وبا توجه به جديت تحصيلی، در دانشجويان علوم تجربی در دانشگاه فرهنگيان
حیدرعلی شیخی1 امیرحسین پاینده2 سید محمد علی نجفی3
1) استاد دانشکده فیزیک دانشگاه فرهنگیان اصفهان -
2) دانشجوی کارشناسی فیزیک دانشگاه فرهنگیان اصفهان -
3) دانشجوی کارشناسی فیزیک دانشگاه فرهنگیان اصفهان - Sman_1994
کد IOI مقاله
:
XYHA-BEBFE
محل انتشار :
چهارمین کنفرانس بین المللی علوم و مهندسی(4icesconf.com)
چکیده :
تدريس موفق به عنوان يکی از زيرساخت های توسعه بخش آموزشی دانشگاهها از اهميت زيادی برخوردار بوده و تلاش برای توسعه هدفمند و جهت دار آن به عنوان پيش فرض اساسی در فرايند توسعه دانشگاهها مطرح می باشد . فناوری به عنوان يک منبع کليدی در توسعه بخش تدريس و آموزشی دانشگاهها و مراکز علمی بيش از پيش اهميت يافته است . از سوی ديگر ، مديريت تکنولوژی و هدايت فعاليت های فناوريک در بخش آموزش و تدريس نيازمند تخصيص بهينه منابع و امکانات موجود است و اين مهم بدون ارزيابی و اولويت بندی فناوری های موجود امکان پذير نيست . در اين مقاله سعی شده که مجموعه ای از شاخص ها در قالب يک مدل به گونه ای ارائه شود که براساس آنها بتوان به ارزيابی و اولويت بندی فناوری های موجود در بخش آموزش پرداخت و ميزان کليدی بودن اين فناوری ها را در بخش تدريس با توجه به نيازها و اولويت های آموزشی در دانشگاهها تعيين نمود .برای اين منظور با بهره گيری از نظرات کارشناسی صاحب نظران بخش آموزش در مراحل مختلف تحقيق ، اقدام به توسعه يک مدل بومی و مناسب با نيازهای اين حوزه گرديد تا قابليت اجرايی مناسبی داشته و بتواند نيازهای کاربردی اين حوزه را برآورده کند. پيشرفت های روز افزونی که امروزه در عرصه های متفاوت علمی، فنی، آموزشی و ... صورت گرفته اند، برنامه ريزان آموزشی و درسی، کارشناسان و صاحب نظران مسائل آموزشی را واداشته است تا ساختار، اهداف، برنامه ها، محتوا و روش های نظام آموزشی خود را به روز کنند و خود را با اين پيشرفت ها هماهنگ و هم سو سازند. يکی از مهم ترين راهبردهايی که به برنامه ريزان آموزشی و درسی کمک های محسوس و شايان توجهی می کند، استفاده از تکنولوژی آموزشی در برخورد با مسائل کمی و کيفی آموزش و پرورش است.تکنولوژی آموزشی در سطح کلان، تمام فعاليت های آموزشی اعم از برنامه ريزی های آموزشی و درسی، تحليل محتوا، توليد مواد آموزشی، رسانه ها و ابزارها، و مديريت آموزشی را در بر می گيرد و در طراحی، اجرا، و اصلاح مجدد برنامه های درسی و تجارب آموزشی، نقش مهمی را ايفا می کند. به عبارت ديگر، تکنولوژی آموزشی، روشی اصولی و منطقی برای حل مشکلات آموزشی و برنامه ريزی درسی است که با نگرش نظام مند همراه است و به طراحی سيستم های آموزشی دراز مدت و جامع که کل نظام آموزشی جامعه را در بر می گيرد، مربوط می شود. اين، همان ايفای نقش حل مسئله توسط تکنولوژی آموزشی است. در مجموع، نقش عمده ی تکنولوژی آموزشی، کمک به بهبود کارايی کل فرايند تدريس و يادگيری است.
کلمات کلیدی : مدل ارزيابی فناوری ارزيابی و اولويت بندی فناوری حوزه آموزش و تدريس ارتباطات اینترنتی