تحلیل تجربی کنش سررسید بدهی و کیفیت گزارشگری مالی بر وقوع ناکارآیی سرمایه گذاری
تحلیل تجربی کنش سررسید بدهی و کیفیت گزارشگری مالی بر وقوع ناکارآیی سرمایه گذاری
محمد حسني1 مریم میثمی2
1) مدير گروه دكتري و ارشد حسابداري و مديريت مالي، دانشگاه آزاد اسلامي واحد تهران شمال، تهران، ايران (نويسنده مسئول:
2) كارشناس ارشد حسابداری، دانشگاه آزاد اسلامي واحد تهران شمال، ايران
کد IOI مقاله
:
XYHC-BEGZK
محل انتشار :
چهارمین کنفرانس بین المللی پژوهش های نوین در مدیریت، اقتصاد و حسابداری(4meaconf.com)
چکیده :
در این پژوهش، کنش سررسید بدهی و کیفیت گزارشگری مالی بر وقوع ناکارآیی سرمایه گذاری به صورت تجربی تحلیل گردید. ناکارآیی سرمایه گذاری به پیروی از مدل بیدل و همکاران (2009) و کیفیت گزارشگری مالی به پیروی از مدل دیچو و دیچاو (2002) اندازه گیری شد. نمونه آماری پژوهش شامل تعداد 219 شرکت پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران در دوره زمانی سال های 1388 تا 1392 است. نتایج نشان داد بین ناکارایی سرمایه گذاری و کیفیت گزارشگری مالی رابطه معني دار و منفی وجود دارد. همچنین، بین ناکارایی سرمایه گذاری و سررسید بدهی رابطه معني دار و منفی وجود دارد. در حقیقت شرکت های با درجه بالای کیفیت گزارشگری مالی و شرکت های با سررسید کوتاه تر بدهی، از ناکارآیی سرمایه گذاری پایین تری برخوردارند. در چنین شرایطی، هم بهبود کیفیت گزارشگری مالی و هم سررسید کوتاه مدت بدهی در نقش مکانیزم های کنترلی، رفتار سرمایه گذاری شرکت ها را کنترل می نمایند و در نتیجه سطح ناکارآیی سرمایه گذاری در آن ها کاهش می یابد. سایر نتایج نشان داد متغیرهای فرصت رشد و نوسان فروش اثر معنی دار و منفی بر ناکارایی سرمایه گذاری دارند. در حالی که متغیرهای جریان وجه نقد عملیاتی، زیاندهی، اندازه و نوسان جریان وجه نقد عملیاتی اثر معنی دار و مثبت بر ناکارایی سرمایه گذاری دارند. در ضمن متغیرهای عمر و قابلیت شهود دارایی ها اثر معنی داری بر ناکارایی سرمایه گذاری ندارند.
کلمات کلیدی : سررسید بدهی کیفیت گزارشگری مالی ناکارآیی سرمایه گذاری