تناسب طلایی در معماری ایرانی-اسلامی؛ مطالعه موردی کاخ هشت بهشت اصفهان
تناسب طلایی در معماری ایرانی-اسلامی؛ مطالعه موردی کاخ هشت بهشت اصفهان
زهرا نام آور1 روح اله مجتهدزاده2
1) دانشجوی کارشناسی ارشد طراحی شهری، دانشگاه ایالتی کلرادو، دنور ایالات متحده
2) مربی دانشگاه شهید چمران اهواز، پژوهشگر دوره دکتری دانشگاه هنر اصفهان
کد IOI مقاله
:
XYKF-CZDCG
محل انتشار :
کنفرانس بینالمللی معماری و ریاضیات(arch-math.kashanu.ac.ir)
چکیده :
تناسبات به کار رفته در یک اثر معماری –و در مقیاسی وسیعتر هر تالیف هنری- یکی از مباحثی است که در بررسیهای تحلیلی تاریخ هنر جایگاه مهمی را به خود اختصاص داده است. یکی از سرفصلهای مهم چنین مبحثی «تناسب طلایی» است، که در تاریخ هنر با نامهای گوناگونی نامیده شده و عموما ذیل هنر عهد باستان و رنسانس در غرب تعریف میشود. مقاله حاضر جایگاه این گونهی خاص از تناسب را در معماری و تمدن اسلامی مشخص بررسی می کند. در این مقاله نگارندگان ضمن معرفی نسبت طلایی و جایگاه آن در تاریخ هنر، یافتههای خود را از تجلی این نسبت در کاخ هشت بهشت اصفهان عرضه نموده و با رجوع به برخی منابع دست اول تمدن اسلامی در زمینه ریاضیات و هندسه تلاش میکنند ریشههای آشنایی و استفاده از چنین نسبتی را در تمدن اسلامی نشان دهند. این یافتهها نشان میدهد که استفاده از نسبت طلایی مستقل از تحولات جهان غرب در این تمدن جریان داشته و به عنوان یکی از انواع شناخته شده تناسبات، سالها پیش از تحولات رنسانس غرب دارای قضایای کاربردی در تمدن اسلامی بوده است.
کلمات کلیدی : تناسب نسبت طلایی نسبت ذات وسط طرفین کاخ هشت بهشت