آیین جوانمردی و طریقت معماران؛ اصول اخلاق حرفه ای معماران در گذشته و جایگاه خالی آن در اخلاق حرفه ای معماران معاصر

آیین جوانمردی و طریقت معماران؛ اصول اخلاق حرفه ای معماران در گذشته و جایگاه خالی آن در اخلاق حرفه ای معماران معاصر

محمود اژدری1

1) کارشناسی ارشد مهندسی معماری، معماری، دانشگاه آزاد اسلامی واحد کاشان، ایران -

کد IOI مقاله : XAAG-CDECK
محل انتشار : پنجمین کنگره بین المللی عمران، معماری و توسعه شهری(5icsau.com)
چکیده :
    فتّوت نامه ها در آئین و فرهنگ غنی ایرانی – اسلامی، یکی از بهترین بسترها برای شناخت و بازشناسی تاریخ هنر ایرانی – اسلامی و تعامل میان هنر و عرفان قلمداد می شوند معماران و هنرمندان با پرداختن به هنرهای مشروع، علاوه بر کسب شغل به رفتاری دیندارانه مبادرت می ورزیدند و همین امر باعث آن می شد که این هنرها هیچگاه در زمره حرفه های تفننی و تجملی قرار نگیرد و ارتباطی تنگاتنگ با اندیشه های الهی و عرفانی داشته باشند. معماری ایرانی – اسلامی در پیشینه خویش لااقل پذیرای دو نظام کلی آموزشی بوده است. یکی آموزش سنتی معماری است که ریشه در قرون و اعصار دارد و انتقال مبانی و مفاهیم در آن به صورت سینه به سینه و استاد و شاگردی انجام پذیرد؛ دوم نظام آموزش آکادمیک در دوره های اخیر بر اساس الگو های اقتباس شده از مدارس اروپایی. آموزش معماری در قرون گذشته از سرچشمه فرهنگ و در نگاهی آرمانی توأم با اخلاق و فتّوت بوده است که این امر در نظام آموزش آکادمیک چندان مورد توجه و اهتمام قرار نگرفته و بدین سبب چالش استحاله معماری با هویت اصیل به سمت معماری بی هویت و تقلیدی گام نهاده است. ای مقاله سر آن دارد تا با معرفی اصول اخلاقی و معنوی معماری سنتی ایده ای برای تدوین اصول صحیح در آموزش معماری و شهرسازی معاصر دست یابد.

کلمات کلیدی : فتّوت نامه اصول اخلاقی معماری معماری سنتی معماران ایرانی