نقش معماری سنتی در گسترش معماری و شهرسازی قزوین

نقش معماری سنتی در گسترش معماری و شهرسازی قزوین

فرزام ابراهیم زاده1 سمیرا آرین2

1) کارشناسی ارشد باستان شناسی
2) کارشناس ارشد باستان شناسی با گرایش دوره اسلامی

کد IOI مقاله : XAAK-DACHZ
محل انتشار : کنگره بین المللی صنعت ساختمان با محوریت تکنولوژی های نوین در صنعت ساختمان و سومین کنفرانس بین المللی مطالعات بنیادی در عمران، معماری وشهرسازی(icbi2018.com)
چکیده :
    معماري گذشته ايران زمين همواره با تكيه برخلاقيت و خصائص پايدار از جايگاه ويژه اي برخوردار بوده است اصول معنوي حاكم بر معماري سنتي ايران ريشه در فرهنگ و انديشه هاي اين مرز بوم دارد. اصل نظم به عنوان يك اصل معنوي به خوبي در معماري سنتي ايران كالبد يافته و مي تواند پايه محكمي براي تداوم اين فرهنگ غني باشد. معماري ايران يكي از غني ترين نمونه هاي معماري بومي با دستاورد هاي فرمي و نيارشي قابل ذكر در جهان است و در گذر از دوران اسلامي به يك نمونه موفق معماري مفهومي و معنا گرا و عرفاني بدل شد. در عين حال تاثيركالبد و فرم معماري به عنوان ظرف مكاني كه معلولي از فرهنگ جامعه است در بازنمايي اين مفاهيم و معاني تاثير بسزايي دارد. بررسي صورت گرفته طي چند دهه اخير مشخص مي سازد كه رشد بي رويه شهر قزوين موجب چالش هايي بين شهرسازي سنتي و مدرن شده است. در پژوهش حاضر روش تحقيق توصيفي – تحليلي بوده و براساس داده ها و اطلاعات حاصل از مطالعه منابع كتابخانه اي و ميداني و اسناد تاريخي مربوطه سعي گرديده داده ها و اطلاعات گردآوري شده بررسي و تحليل گردد نتيجه حاصل از اين پژوهش روشن مي سازد كه معماري سنتي برخلاف نظر برخي از محققين نه تنها در تقابل و تضاد نيست بلكه در روند دستيابي به گسترش معماري شهري مكمل نيز مي باشد.

کلمات کلیدی : معماري فرهنگ جامعه شهرسازي