ارتباط بین شاخص های ترکیب بدنی، بیومارکرهای خطرزاي قلبي- عروقي و حداکثر اکسیژن مصرفی بیشینه در مردان کم تحرک دارای اضافه وزن و چاق

سید مجتبی پایه دار اردکانی¹ حسن نقی زاده² انیسه السادات فقیه زاده³

1) مربی، گروه علوم ورزشی، دانشگاه اردکان، اردکان، ایران
2) مربی، گروه علوم ورزشی، دانشگاه اردکان، اردکان، ایران
3) دانشجوی دکتری فیزیولوژی ورزشی، گروه علوم ورزشی، دانشگاه اردکان، اردکان، ایران

کد IOI مقاله : XABB-CEKCH
محل انتشار : اولین همایش ملی علوم رفتاری و اسلامی(ibsconf.ardakan.ac.ir)
چکیده :
    زمینه و هدف: کم تحرکی و متعاقب آن افزایش وزن نامطلوب و رشد چاقی زمینه ساز شکل¬گیری سندروم متابولیک و عوامل خطرزای قلبی و عروقی است. لذا هدف تحقیق حاضر بررسی ارتباط بین شاخص های ترکیب بدنی، بیومارکرهای خطرزاي قلبي- عروقي و حداکثر اکسیژن مصرفی بیشینه در مردان کم تحرک دارای اضافه وزن و چاق بود. روش شناسي: روش تحقیق توصیفی از نوع همبستگی می باشد که به شکل میدانی-آزمایشگاهی انجام گرفت. بدین منظور تعداد 83 نفر مرد با میانگین سنی (64/5 ± 37/40 سال)، قد (60/3 ± 41/175 سانتی¬متر)، وزن (32/4 ± 11/89 کیلوگرم) و شاخص توده بدن (17/3 ± 12/29 کیلوگرم بر مترمربع)، که معیارهای ورود به تحقیق را دارا بودند از جامعه آماری هدف (مردان داوطلب دارای اضافه وزن و چاق) از طریق نمونه¬گیری تصادفی ساده انتخاب شدند. نمونه¬های تحقیق با آگاهی و رضایت کامل فرم شرکت در تحقیق را امضا نمودند. شاخص¬های ترکیب بدنی (وزن بدن، درصد چربی بدن، شاخص توده بدن، دور کمر به باسن)، بیومارکرهای خطرزاي قلبي- عروقي (مولکول¬های چسبان سلولی) و حداکثر اکسیژن مصرفی بیشینه در یک مرحله با استفاده از ابزارها و روش-های آزمایشگاهی معتبر اندازه¬گیری شدند. داده های جمع آوری شده با استفاده از آزمون های آماری کلموگروف-اسمیرنف، و ضریب همبستگی پیرسون در سطح معنی¬داری 05/0=α تجزیه و تحلیل شدند. يافته ها: نتایج نشان داد که بین مولکول¬های چسبان سلولی (ICAM-1 و VCAM-1) با شاخص¬های ترکیب بدنی (وزن بدن، درصد چربی بدن، شاخص توده بدن، دور کمر به باسن) ارتباط مثبت معنی دار وجود داشت (05/0p<). اما، بین ICAM-1 و VCAM-1 با حداکثر اکسیژن مصرفی بیشینه ارتباط معکوس معنی دار مشاهده شد (05/0p<). همچنین بین شاخص¬های ترکیب بدنی (وزن بدن، درصد چربی بدن، شاخص توده بدن، دور کمر به باسن) با حداکثر اکسیژن مصرفی بیشینه ارتباط معکوس معنی دار مشاهده شد (05/0p<). نتيجه گيري: بر اساس نتایج حاصله می¬توان بیان داشت که کم تحرکی و بدنبال آن وزن اضافه نامطلوب و چاقی با افزایش نامطلوب هم سطوح سرمی مولکول¬های چسبان سلولی (ICAM-1 و VCAM-1) و هم شاخص¬های ترکیب بدنی (وزن بدن، درصد چربی بدن، شاخص توده بدن، دور کمر به باسن) و کاهش حداکثر اکسیژن مصرفی بیشینه همراه است. بنابراین توصیه می گردد افراد دارای اضافه وزن و چاق نسبت به کاهش وزن نامطلوب خود از طریق برنامه¬های فعالیت بدنی اقدام کنند

کلمات کلیدی : مولکول¬های چسبان سلولی ترکیب بدنی حداکثر اکسیژن مصرفی بیشینه اضافه وزن و چاقی