بررسی آلودگی قارچی در بخشهای مراقبت ویژه بیمارستانی
بررسی آلودگی قارچی در بخشهای مراقبت ویژه بیمارستانی
محسن محمدی1
1) دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه، کرمانشاه، ایران
کد IOI مقاله
:
XABC-BKAZC
محل انتشار :
همایش بین المللی مدیریت بیمارستانی(ihmc9.ir)
چکیده :
مقدمه:
درسالهای اخیر به کارگیری روش های درمانی با ایجاد عفونت های مقاوم و شدید بیمارستانی پیامدهای مرگ بار بسیاری را به دنبال داشته است. پاتوژن های قارچی به عنوان یکی ازعوامل خطر درافزایش عفونت دربیماران دارای نقص ایمنی مطرح می باشند. لذا مطالعه حاضر با هدف مشخص نمودن انواع و میزان آلودگی قارچی موجود در هوا، نشان دادن اهمیت موضوع برای پیشنهاد انجام اقدامات مناسب درجهت کاهش میزان آلودگی به کمترین حد ممکن در بخشهای مراقبت ویژه بیمارستانی انجام گرفت.
روش تحقیق :
این بررسی به صورت مطالعه توصیفی در بیمارستانهای دانشگاهی شهر کرمانشاه در طی ماه های خرداد و تیر ماه سال 1394-95 انجام گردید . روش پلیت باز به دلیل ارزان ، ساده و معتبر بودن جهت نمونه برداری انتخاب گردید. پس از انتقال نمونه ها به آزمایشگاه به مدت 4-2 هفته در دمای اتاق C °02-02 در محل مخصوص نگهداری و در طی این مدت تشخیص قارچ شناسی بر اساس خصوصیات رشد ، ظاهر ماکروسکوپی آنها انجام گردید.
یافته ها:
در این بررسی 35 نمونه از بخش های ویژه مورد مطالعه قرار گرفت که 67/ 32 درصد پلیت ها از نظر رشد قارچی مثبت بودند. مجموعا 56 کلنی قارچی جدا گردید که بیشترین فراوانی قارچهای جدا شده شامل: آسپرژیلوس 23/48 درصد و کمترین فراوانی کلادوسپوریوم، 17/11 درصد بودند.
نتیجه گیری :
جهت کنترل آلودگی قارچی در بخش های مراقبت ویژه بیمارستان اقداماتی نظیر استفاده و نصب سیستم های تهویه با کاربری بالا ، ضد عفونی کامل و صحیح بخش ها طبق برنامه مدون به وسیله مواد گند زدای موثر، وسایل و سیستم های تهویه از نظر اسپورهای قارچی، بسته بودن پنجره های بخش های ویژه ، عدم استفاده از پنکه در بخش، جلوگیری از تردد و تجمع بی دلیل پرسنل و دانشجویان در بخش، توصیه میگردد.
کلمات کلیدی : آلودگی قارچی بخش مراقبت ویژه بیمارستان عفونت بیمارستانی