جایگاه انعطاف پذیری در هویت معماری اسلامی- ایرانی (نمونه موردی : مسجد جامع عباسی اصفهان)
جایگاه انعطاف پذیری در هویت معماری اسلامی- ایرانی (نمونه موردی : مسجد جامع عباسی اصفهان)
صادق جهانبخش1 پریسا خیام نکویی2 امین تجدد3
1) دانشجوی دکترا تخصصی معماری گرایش معماری دانشگاه آزاد اسلامی اصفهان، ایران
2) کارشناسی ارشد معماری گرایش معماری دانشگاه آزاد اردستان، ایران
3) دانشجوی دکترا تخصصی معماری گرایش معماری دانشگاه آزاد اسلامی اصفهان، ایران
کد IOI مقاله
:
XACA-CAZZE
محل انتشار :
دومین کنگره بین المللی سالانه عمران، معماری و شهرسازی معاصر - دبی(2dubaiconf.com)
چکیده :
در دهه های اخیر معماری ایران به سمت و سویی سوق پیدا کرده که خود را در میان دوگانگی می یابد، از یک طرف تقلید از غرب و مدگرایی که این تقلید با بی توجهی به فرهنگ جامعه همراه شده است و از طرفی دیگر تکرار مکررات ساخت و سازهای قبل که این مطلب بی توجهی طراحان به نیازهای استفاده کنندگان را در پی داشته است، به اعتقاد بسیاری از منتقدان این دوگانگی بی هویتی معماری عصر حاضر را در پی داشته است. با توجه این مطلب، عدم سازگاری معماری با هویت فرهنگی جامعه امروز را می توان از مشکلات فعلی معماری بر شمرد. از این رو مسأله ای که ذهن پژوهشگر را درگیر میکند سازگاری معماری با جامعه در گذشته و عدم وجود آن در دنیای امروز است و به دنبال علت از مد افتادن ساختمان ها پس از مدتی است. توجه به سازگاری بناها با فعالیت ها و جامعه امروز در مقایسه با بناهای با هویت گذشته ، ضرورت بررسی بناها را دوچندان میکند .
به بیان دیگر، حس تعلق ترکیبی پیچیده از معانی، نمادها و کیفیت¬های محیطی است که شخص یا گروه به صورت خودآگاه یا ناخودآگاه از یک مکان خاص ادراک می¬کنند .در واقع، ضرورت مسئله بر آن است تا پارامترهای تاثیرگذار بر با هویت بودن یک بنا را بررسی و در معماری امروز به کار گرفته شوند. یکی از مهمترین پارامترها، انعطاف پذیری و گونه های آن می باشد. همچنین، در میان بناهای موجود، میان ویژگی های کالبدی با رضایتمندی از مسجد رابطه معناداری وجود دارد، از این رو هماهنگی و همخوانی کالبد با کاربری آن یکی از اساسی ترین نکات طراحی است.این رابطه با شکل و اندازه عناصر و بعد از آن بافت و تزئینات و در نهایت با روابط فضایی دیده می شود لازم به ذکر است که میان فعالیت ها با ویژگی های کالبدی رابطه وجود دارد.در طی پژوهش حاضر، با روشی تحلیلی-توصیفی و با مطالعه منابع کتابخانه ای، اطلاعات گردآوری شده و بررسی داده ها و برداشت های میدانی تحلیل شده است و بر اساس روابط متقابل میان متغیرها تدوین گردیده است. مسجد جامع عباسی به عنوان نمونه موردی انتخاب شده و فاکتورهای مختلف پارامتر انعطاف پذیری در آن بررسی شده و نتایج در جداولی گردآوری شده است.
کلمات کلیدی : معماری ایرانی اسلامی هویت انعطاف پذیری مسجد جامع عباسی