معیارهای موثر بر اجتماع پذیری فضاهای باز مجتمع های مسکونی معاصر با تکیه بر مفهوم پایداری اجتماعی
معیارهای موثر بر اجتماع پذیری فضاهای باز مجتمع های مسکونی معاصر با تکیه بر مفهوم پایداری اجتماعی
شهین مشهدی1
1) کارشناسی ارشد مهندسی معماری
کد IOI مقاله
:
XACB-CFZFD
محل انتشار :
کنفرانس عمران، معماری و شهرسازی کشور های جهان اسلام(cau2018.ir)
چکیده :
مسکن چیزی بیش از یک سرپناه صرفا فیزیکی است و معمولا بازگوکنندهی شرایط اجتماعی، زیباشناسی،فرهنگی و اقتصادی حاکم بر جامعه در دوره مربوط به خود است. از سویی دیگر در کشورهای جهان سوم، ورود و پذیرش بسیاری از پدیده های جدید مانند آپارتمان، سریعتر از آن صورت می گیرد که جامعه بتواند آداب و عادات سنتی خود را پشت سر گذاشته و با فرهنگ و کاربرد آنها هماهنگ شود، که این مسئله باعث میگردد انسان روز به روز با بستر و محیط پیرامون خود بیگانه شده که این بیگانگی در مجتمعهای مسکونی به علت طیف اجتماعی متنوع و نیز نارضایتیهای بیشتر اجتماعی پررنگتر شده است و در واقع این فضاها به جای آنکه مردم را به مکث وحضورو برقراری مراودات اجتماعی دعوت کنند، آنها را به فرار تشویق میکنند که نتایج آن مرده بودن و عدم استفاده از فضاهای باز توسط ساکنان میباشد. این تحقیق با مطالعات جامع و با استفاده از روش توصیفی - تحلیلی با پرداختن به رویکرد پایداری اجتماعی در مجتمعهای مسکونی، درصدد کشف معیارهای موثر بر افزایش تعاملات اجتماعی در مجتمعهای مسکونی باتوجه به نیازهای ساکنان میباشد، که براساس ادبیات موجود، معیارهای سرزندگی، آسایش و آرامش، تنوع و گوناگونی اجتماعی، به عنوان موثرترین معیارجهت ارتقای تعاملات اجتماعی استخراج گردید و در نهایت راهکارهایی در جهت ارتقای تعاملات اجتماعی در مجتمعهای مسکونی ارائه می شود.
کلمات کلیدی : مسکن نیازهای انسان تعاملات اجتماعی مجتمع مسکونی