الگوهای پایدار روستایی در جهت دستیابی به معماری همساز با اقلیم (نمونه موردی: خانه مسکونی لنگرود و لاهیجان)

الگوهای پایدار روستایی در جهت دستیابی به معماری همساز با اقلیم (نمونه موردی: خانه مسکونی لنگرود و لاهیجان)

عبداله بقائی دائمی1 مهسا ملک فرنود2 مریم اصغرزاده خرمدره یی3 حمید مردانی4

1) گروه معماری، واحد رشت، دانشگاه آزاد اسلامی، رشت، ایران
2) گروه معماری، واحد رشت، دانشگاه آزاد اسلامی، رشت، ایران
3) گروه معماری، واحد رشت، دانشگاه آزاد اسلامی، رشت، ایران
4) گروه معماری، واحد رشت، دانشگاه آزاد اسلامی، رشت، ایران

کد IOI مقاله : XACC-CEBBK
محل انتشار : دومین کنگره بین المللی علوم، مهندسی و تکنولوژی - هامبورگ(germanconf.com/2nd)
چکیده :
    معماری بومی، شاخه‌ای از معماری بر پایه نیاز‌های منطقه‌ای و مصالح ساختمانی است که بازتابی از سنت‌های منطقه‌ای می‌باشد. معماری بومی در طول زمان بر اساس پیشینه محیطی، فرهنگی، فناوری و تاریخی که در آن وجود داشته تکامل یافته است. هر منطقه، بنا به فراخور مکانی خود، دارای الگوهای پایدار در جهت افزایش حد آسایش انسان را دارا می‌باشد. این الگوها میتوانند در پاره‌ای موارد، دارای مشابهت ها و تفات‌هایی باشند. در واقع توجه به معماری بومی از چندین جهت مورد بررسی بوده که شامل طراحی بومی، توجه به مصالح اقلیمی و زمین‌شناسی می‌باشد. در این راستا توجه به جهت‌گیری ساختمان، نحوه دریافت انرژی خورشیدی از جداره¬ها و همین‌طور بهره‌گیری از تهویه طبیعی برای از بین رفت رطوبت بالای ساختمان، از اهداف معماری بومی می‌باشد. منطقه مورد مطالعه در این پژوهش استان گیلان و اقلیم معتدل و مرطوب است. در این پژوهش به بررسی خانه مسکونی در لنگرود و لاهیجان و تحلیل آنها، به شناخت عوامل موثر در جهت رسیدن به معماری همساز با اقلیم و شناخت عناصر بومی در روند شکل گیری این ساختمان‌ها پرداخته شده است. به این صورت که استراتژی¬های طراحی غیرفعال در جهت رسیدن به معماری همساز با اقلیم با نرم افزار Climate consultant معرفی شدند. روش تحقیق پیش رو به صورت مطاله کیفی و همینطور برداشت میدانی و تجربه مستقیم نگارندگان صورت پذیرفته است. نتایج شامل راهبردهای موثر طراحی همساز با اقلیم منطقه معتدل و مرطوب است.

کلمات کلیدی : الگوهای پایدار مسکن روستایی معماری همساز با اقلیم لاهیجان لنگرود اقلیم معتدل و مرطوب