طراحی پوشانه سازه های فضاکار در راستای معماری پایدار

طراحی پوشانه سازه های فضاکار در راستای معماری پایدار

زینت جوانمرد1 سید صادق ناصر علوی2

1) دانشجوی کارشناسی ارشد عمران گرایش فناوری ارشد سازه های فضاکار، دانشگاه علمی کاربردی جهاد دانشگاهی، کرمان، ایران، mmmmmm
2) دکترای عمران گرایش سازه

کد IOI مقاله : XACK-CEEBZ
محل انتشار : دومین کنفرانس بین المللی علوم کاربردی و علوم مهندسی شانگهای چین(iasesconf.com)
چکیده :
    با توجه به اینکه بیش از 30 درصد کل انرژی مصرفی ایران در ساختمان های مسکونی مورد استفاده قرار می گیرد، طراحی و استفاده نامناسب از این ساختمان ها و عدم سازگاری مواد و مصالح مورد استفاده با اقلیم و شرایط منطقه، می تواند باعث اتلاف مقدار زیادی از انرژی ورودی به ساختمانها شود و با توجه به این نکته که سير طراحي شهري و معماري سنتي ايراني همواره در راستاي كشف آهنگ طبيعت، استفاده از انرژيهاي تجديد پذير و ساختن بناهايي با كمترين مصرف انرژي بوده، در نتیجه طراحی اقلیمی می تواند ما را برای رسیدن به این هدف که همانا کاهش مصرف و اتلاف انرژی در بخش ساختمانهای مسکونی است، نزدیک سازد. سازه های فضاکار با بهره گیری از تکنولوژی های نوین و سبک سازی و با به کارگیری مفاهیم علمی و کاربردی در طراحی و اجرا ،همچنین رعایت الزامات ایمنی لرزه ای که منجر به دوام و پایداری سازه می گردد نقش بسزایی بر کاهش آلودگیهای محیط زیست به ویزه در کلان پروژه ها ایفاد می نماید.با انتخاب سازه های فضاکار در اجرای پروژه های عظیم و با به کارگیری قابلیت های شاخص این سازه ها میزان تخریب محیط زیست را در مقایسه با شیوه های سنتی ساخت کاهش داده و با احترام به محیط پیرامون ساختمانی سازگار با محیط زیست فراهم می آید. کاهش استفاده از مصالح در کلان پروژه ها ، امکان به کار گیری انرژیهای طبیعی جهت تامین نیازمندیهای ساختمان از دیگر ویژگیهای سازه های فضاکار در راستای ایجاد ساختمانهای سبز می باشد. موقعیت قرارگیری و عملکرد یک ساختمان ، انعطاف پذیری ، عمر ، جهت گیری ، شکل ، سازه ، گرمایش و سرمایش ، تهویه و مصالح مورد استفاده در آن ، همه از عوامل موثر بر مقدار مصرف انرژی برای ساخت ، بهره برداری ، نگهداری و رفت و آمد و در نهایت سوق دادن طراحی به سمت معماری پایدار محسوب می شود.انتخاب مصالح ساختمانی مناسب ارتباطی تنگاتنگ با طراحی ساختمان دارد. در دنیای امروز توجه به استفاده از مصالح بومی، یکی از دغدغه های اهالی معماری و ساختمان سازی و شکل گیری نماها ی متناسب است است. برای ساخت و ساز موثر با مصالح بومی باید به اصول طراحی بومی اندیشید و از آن در طراحی بناهای جدید بهره برد. در این مطلب قصد داریم با بررسی چهار دسته اصلی تقسیم بندی اقلیمی در ایران ببینیم که کدام مصالح بوم آورد، مناسب سازههای فضاکار با توجه به موقعیت اقلیمی خاص هر پروژه می باشد.

کلمات کلیدی : پوشانه سازه های فضاکار معماری پایدار طراحی اقلیمی