بررسی موانع بیرونی رشد اخلاقی از منظر نهج البلاغه

بررسی موانع بیرونی رشد اخلاقی از منظر نهج البلاغه

زهرا خیراتی فرد1 مهدی اولاد قبادی2

1) فارغ التحصیل کارشناسی ارشد
2) فارغ التحصیل کارشناسی ارشد

کد IOI مقاله : XADB-CAEBB
محل انتشار : پنجمین کنفرانس بین المللی پژوهش های نوین در علوم انسانی(5mrhconf.com)
چکیده :
    اخلاق مجموعه‌ای از باید و نبایدها و جزء فطریات و بدیهیات عقلی بشر است و همچنین یکی از مهم‌ترین هدف‌های بعثت پیامبران در نظر قرآن است زیرا اعتلا و سعادت انسان در گرو پایبندی و آراستگی به اخلاق الهی است چنان که پیامبر اکرم (ص) هدف از بعثت خود را تکمیل مکرمت‌های اخلاقی بیان فرموده‌اند: «إِنَّما بُعِثْتُ لِأُتَمِّمَ مَکارِمَ الْأَخْلاقِ» (بیهقی، 1424 ق: 323). مقاله ی حاضر در صدد بررسی موانع بیرونی رشد اخلاقی از منظر نهج‌البلاغه است. موانع بیرونی موانعی است که از خارج وجود انسان به گونه‌ای بر اراده، شناخت یا رفتار او اثر منفی می‌گذارد و احتمال رسیدن وی به سعادت را پایین می‌آورد؛ یا انگیزه او را کم می‌کند یا توجه او را از بین می‌برد یا مسیر را بر او مشتبه می‌سازد یا محدودیت خارجی برای حرکت او ایجاد می‌کند. فرضیه ما در این پژوهش این است که کتاب گرانقدر نهج‌البلاغه درباره تمامی ابعاد زندگی فردی و اجتماعی دستورالعمل اخلاقی دارد و مجموعه موانع بالندگي و رشد اخلاقی آورده شده در نهج‌البلاغه قابلیت ارائه‌ی الگویی کامل برای رشد اخلاقی جامعه‌ی اسلامی را داراست. در این مقاله از روش توصیفی، تحلیلی بهره گرفته شده است. یافته های تحقیق نشان داد موانع بیرونی رشد اخلاقی از دیدگاه نهج البلاغه عبارتست از: شیطان، دنیاگرایی، خودبینی، فقر، لقمه ی حرام، ثروت، نگاه كردن به بالادست، عدم انجام نوافل، هم‌نشینی با گنه‌کاران، تبعيض و نابرابري، شکستن سنّت‌های صالح، شکم‌بارگی.

کلمات کلیدی : موانع بیرونی رشد اخلاق