بررسی مفهوم و ماهیت اصل تابعيت در حقوق بين الملل و تأثیر آن در نظام بین الملل

بررسی مفهوم و ماهیت اصل تابعيت در حقوق بين الملل و تأثیر آن در نظام بین الملل

معصومه موحدی1 احمدرضا بهنیافر2 محمدفاضل صدری3

1) دانشجوی کارشناسی ارشد حقوق گرایش بین الملل ، دانشگاه آزاد اسلامی واحد دامغان ، ایران -
2) دانشیار گروه معارف اسلامی گرایش تاریخ و تمدن اسلامی ، دانشگاه آزاد اسلامی واحد دامغان ، ایران -
3) دانشیار گروه علوم سیاسی گرایش روابط بین الملل ، دانشگاه آزاد اسلامی واحد شاهرود ، ایران

کد IOI مقاله : XADB-CBBKC
محل انتشار : پنجمین کنفرانس بین المللی پژوهش های نوین در علوم انسانی(5mrhconf.com)
چکیده :
    پژوهش حاضر با هدف بررسی ماهیت اصل تابعيت در حقوق بين الملل و آثار آن در نظام بین المل انجام شد و روش تحقیق از نوع تحقيقات نظري و از نوع توصیفی – تحلیلی است. گردآوری مطالب مبتنی بر مطالعات كتابخانه‌اي بوده و نتایج زیر حاصل شد: تابعیت، خصوصیت عضویت در یک ملت یا دولت خاص است که وضعیت سیاسی و وفاداری شخص را تعیین می کند و اصول حاکم بر تابعیت به شرح زیر به دست آمده اند : 1) هر فردی باید دارای تابعیت باشد(نفی بی تابعیتی) 2) هیچ فردی نباید بیش از یک تابعیت داشته باشد(نفی تابعیت مضاعف) 3) افراد حق تغییر تابعیت را داشته باشند (تغییر پذیری تابعیت) و همچنین اصول و ضوابط پذیرفته شده در قانون اساسی کشورها (یعنی حقوق داخلی) بر حقوق بین الملل تقدم دارد. بر اساس قوانین کلی حقوق بین الملل تولد باعث تابعیت می شود، در واقع تولد موجب مشخص شدن تابعیت افراد می گردد.

کلمات کلیدی : تابعيت حقوق بين الملل نظام بين‌الملل