مطالعه جایگاه تابعیت در حقوق بين الملل اسلامي و بررسی انواع آن

مطالعه جایگاه تابعیت در حقوق بين الملل اسلامي و بررسی انواع آن

معصومه موحدی1 احمدرضا بهنیافر2 محمدفاضل صدری3

1) دانشجوی کارشناسی ارشد حقوق گرایش بین الملل ، دانشگاه آزاد اسلامی واحد دامغان ، ایران -
2) دانشیار گروه معارف اسلامی گرایش تاریخ و تمدن اسلامی ، دانشگاه آزاد اسلامی واحد دامغان ، ایران -
3) دانشیار گروه علوم سیاسی گرایش روابط بین الملل ، دانشگاه آزاد اسلامی واحد شاهرود ، ایران

کد IOI مقاله : XADB-CBBKD
محل انتشار : پنجمین کنفرانس بین المللی پژوهش های نوین در علوم انسانی(5mrhconf.com)
چکیده :
    پژوهش حاضر با هدف بررسی اصل تابعيت در حقوق بين الملل اسلامی و بررسی انواع آن انجام شد و روش تحقیق از نوع تحقيقات نظري و كتابخانه‌اي بود و نتایج زیر حاصل شد: دانشمندان اسلامى سه دسته قواعد را بر اين روابط حاكم مى‏دانند: 1- عرفها و آداب و رسوم، 2- قواعد فطرت و 3- قواعد تشريعى، اين قواعد به موجب توافق افراد يك جامعه حاصل مى‏شوند. یکی از مباحث مهم حقوق بین‌الملل خصوصی اسلام، بحث تابعیت و نوع رابطه «شخص» و «دولت اسلامی» است؛ رابطه ای که به موجب آن «شخص» عضو «جمعیت» این دولت محسوب شده، حقوق و تکالیفی برای او ایجاد می‌شود. از منظر اسلام تابعیّت بر یکی از دو پایه ایمان (اسلام) و پیمان استوار است؛ از این‌رو، فردی تابع دولت اسلامی به شمار می‌رود و از حقوق شهروندی بهره‌مند می‌گردد که یا مسلمان باشد و یا اهل کتاب که با دولت اسلامی پیمان ذمه بسته است.

کلمات کلیدی : تابعيت اسلام حقوق بين الملل اسلامی نظام بين‌الملل اسلامی