بررسی رابطه رضایت از سیستم پاداش و خودکنترلی کارکنان در دانشگاه هنر اصفهان

ُسید رسول مومنی حبیب آبادی¹ مهربان هادی پیکانی²

1) دانشجوی کارشناسی ارشد، رشته مدیریت دولتی، گرایش منابع انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد اصفهان(خوراسگان)، اصفهان، ایران.
2) استادیار گروه مدیریت، دانشگاه آزاد اسلامی واحد اصفهان(خوراسگان)، اصفهان، ایران.

کد IOI مقاله : XADC-CZCKD
محل انتشار : چهارمین کنفرانس بین المللی مدیریت و علوم انسانی(4icmhconf.com)
چکیده :
    هدف از پژوهش حاضر، تعیین رابطه رضایت از سیستم پاداش و خودکنترلی کارکنان در دانشگاه هنر اصفهان بود که با روش توصیفی از نوع همبستگی انجام گرفت. جامعه ی آماری پژوهش، کارکنان دانشگاه هنر اصفهان در سال 1394 به تعداد 252 نفر بودند. با استفاده از فرمول کوکران (1994) حجم نمونه 122 نفر و با روش نمونه گیری تصادفی ساده انتخاب شدند. ابزار گرد آوری داده ها پرسشنامه شامل پرسشنامه پاداش (الوانی و همکاران،1390) با 4 مولفه ی پاداش های فردی تبادلی، پاداش های فردی رابطه ای،پاداش های گروهی تبادلی و پاداش های گروهی رابطه ای مجموعا شامل 19 گویه، پرسشنامه خود کنترلی (گراسمیک و همکاران،1993) شامل 12 گویه بود. روایی محتوایی و صوری پرسشنامه ها مورد تایید متخصصان و تعدادی از افراد جامعه ی آماری قرار گرفت. پایایی پرسشنامه در این پژوهش بر اساس ضریب آلفای کرونباخ برای پاداش 912/ ، خود کنترلی 85/0 برآورد گردید. جهت تجزیه و تحلیل یافته های پژوهش از آمار توصیفی شامل فراواني، درصد، ميانگين و انحراف معيار و در بخش آمار استنباطی از ضریب همبستگی پیرسون ، رگرسیون چندگانه، آزمون t مستقل ، تحلیل واریانس و معادلات ساختاری استفاده شد. نتایج پژوهش نشان داد بین رضایت از سیستم پاداش با خودکنترلی کارکنان (r=/230و p=/011) رابطه معنا دار وجود داشت.

کلمات کلیدی : رضایت ازسیستم پاداش خودکنترلی دانشگاه هنر اصفهان