مطالعات تاریخی شهرنشینی با تاکید بر چگونگی توسعه وقوع جرم

ایرج بهزادی¹ جواد اطاعت²

1) دکترای تاریخ, گرایش باستان، دانشگاه ازاد اسلامی واحد داراب، ایران-
2) دکترای علوم سیاسی, گرایش جغرافیای سیاسی، دانشگاه شهید بهشتی

کد IOI مقاله : XADC-CZECG
محل انتشار : چهارمین کنفرانس بین المللی مدیریت و علوم انسانی(4icmhconf.com)
چکیده :
    چکیده بینش مطالعات تاریخی شهری، همچون تلسکوپ، بسیار قوی عمل می کند که به کمک آن می توانیم شهر را ببینیم. ما برای شناخت و مدیریت بهتر شهر، باید بتوانیم آن را نشان دهیم. به تعبیری دیگر، بینش جامعه شناسانه و تاریخی از شهر، ابزاری فکری و مفهومی است و به مقداری که به این بینش مفهومی و فکری مسلح شویم و ذهن خود را بدان تجهیز کنیم، به همان مقدار، توانایی و تسلط بیشتری برای شناخت شهر خواهیم داشت، از طرفی مطالعه تاریخی یک شهر ، نیاز به یک علم جامعه شناسانه است، چرا که ابن خلدون تونسی بر این باور است که ترکیب تاریخ و جامعه شناسی در راه شناخت ملتها و حکومتها، در واقع علم عمران و ابادی است. چراکه شهر صرفاً مجموعه ای از سنگ، سیمان و آهن نیست و اگرچه از خیابان ها، میدان ها، درختان، بناها و آدم ها تشکیل شده، اما در نهایت چیزی فراتر از این هاست. از این رو، ما به ابزارهای فکری و روش شناختی نیاز مندیم که به ما کمک کنند تا شهر و مسایل پیرامونی آن را دیده، شناسایی کرده و مورد بررسی و مداقه قرار دهیم. همچنین شناسايى مناسب ترين اقدامها و سياست هاى لازم براى جلوگيرى از جرم در مناطق جرم خيز، منوط به ديدگاه هاي تاریخی و جامعه شناختی است كه براى تبيين جرم، مورد استفاده قرارگرفته اند. در سال هاى اخير، پژوهش هاى جرم شناختى بر روى اقدامهايى متمركز شده اند كه معتقد به ايجاد نتايج فورى در مديريت سطوح جرم هستند. اين اقدامها به طور كلى مربوط به نظريه هاى جرم مى باشند و بر روى عوامل مكانى و محيطى ويژه اى متمركز شده اند كه جرم و جنايت در آنها رخ مى دهد و همچنین به لحاظ زمانی، مسبوق به سابقه بوده است.

کلمات کلیدی : واژگان کلیدی تاریخ جامعه شناسی جامعه شناسی شهری جامعه شناسی تاریخی شهرنشینی بزهکاری